Vrijdag 19 december gaat de wekker al voor 5 uur. De auto was de avond tevoren al ingepakt en met de koelbox en het koffertje vertrekken we om 5.50 uur richting Turijn. Het is best een flinke rit: 1.140 km., en richting Arnhem staat er een file dus we rijden via Venlo naar Duitsland. Dat bleek dan ook de enige file te zijn. De reis gaat heel voorspoedig via Karlsruhe en Bazel en dan door de Bernadine-tunnel (die 31 Zwitserse Franc blijkt te kosten voor een paar kilometer!) naar Turijn. Het duurt even voordat we de stad in zijn; het is spitsuur. Ons appartementje van Porta Palace ligt ram in het centrum. Gelukkig wel met een parkeergarage vlakbij. Uiteindelijk hebben we er ruim 12 uur over gedaan en dat valt ons erg mee. We hebben tijd om even bij te komen en eten dan heel gezellig met een heerlijke fles Nebbiolo bij Tratoria dei Mercati waar de baas in vele talen de gasten vermaakt.
Mole Antonelliana, Turijn
Mole Antonelliana, Turijn
De volgende dag slapen we tot we wakker zijn en ontbijten dan met het meegebrachte brood, kaas en hagelslag. We maken een stadswandeling vandaag. We beginnen bij de Porta Palazzo en de Piazza Republica waar elke dag een grote markt is, groente, fruit, vis, vlees, kaas: je kijkt je ogen uit. Dan via de katedraal (met de lijkwade van Turijn), het Palazzo Reale, via Po (waar we even cappuccino’s drinken), Mole Antonelliana (de landmark van Turijn) en het prachtige Piazza San Carlo met het gelijknamige café uit 1823 waar we ook aan de cappuccino’s gaan, naar het station en dan naar de via XX settembre met prachtige winkels. Ondanks het grijze weer is het heel gezellig, met de vele barretje, koffietentje en het vele publiek op straat. Omdat we nog gerookte olijfolie nodig hebben, vinden we in de via Stampatori eindelijk een flesje. Na een caffè in de via Garibaldi en een paar boodschapjes gaan we naar het appartement om even bij te komen en een middagslaapje te doen. Begin van de avond nemen we een aperitivo met tagliere en eten dan heel gezellig en lekker bij Raffaelo.
Piazza San Carlo, Turijn
Dinerzaal Palazzo Reale
Visitatie, Rogier van der Weyden, Galleria Saubada, Turijn
Turijn
Zondag slapen we een klein beetje uit. De weersvoorspelling van een hele dag regen komt niet uit; het blijft nagenoeg droog. We bezoeken het Koninklijk paleis van de Savoyes met allerlei staatsievertrekken. Vanuit het paleis is een rechtstreekse toegang tot de kapel van Sidone, waar de lijkwade van Turijn wordt bewaard (in 1997 is de kapel afgebrand en weer prachtig gerestaureerd. De lijkwade was altijd in het bezit van de familie Savoye. Daarna gaan we koffie drinken en pauze houden. Na de koffie bezoeken we de Galleria Saubada, de koninklijke schilderijencollectie, met veel beroemde schilders onder andere Van Dyk, Rembrandt, Rubens, Rogier van der Weyden en Jan van Eyk. Het is een mooie collectie en we zijn eventjes zoet. Rond 16 uur doen we een vieruurtje en dan naar het appartement voor een middagslaapje. We eten die avond heerlijk culinair en gezellig bij Tuorlo (eigeel). Een mooie afsluiting van ons weekend in Turijn.
Maandag 22 december vertrekken we naar la casa. Het is even stressen om de stad uit te komen maar eenmaal op de snelweg gaat het vlot. Rond 15.30 uur zijn we in Tolentino en doen we uitgebreid boodschappen. Om 17 uur zijn we bij la casa en pakken we de auto uit en maken het huis aan kant. Tegen 20 uur zijn we moe en hongerig en gelukkig hebben we bij L’Isolina gereserveerd. Dat is maar goed ook want ondanks de maandagavond zit de tent weer helemaal vol. We eten heerlijk met een lekkere Rosso Piceno erbij. Dat hebben we wel verdiend.
Dinsdag na het ontbijt naar Sarnano. We worden hartelijk ontvangen door Danielle en zoon, die weer terug is uit Nieuw-Zeeland. We bestellen schenkels voor de ossobuco, niet bij ons vaste slagertje want die heeft ze niet. Op weg naar huis verzamelen we kersttakken en brengen we het huis in kerstsfeer. We eten alla casa minestrone.
Woensdag weer naar Sarnano om de schenkels op te halen en dan naar Tolentino voor cappuccino bij Cappelletti en doen nog wat boodschappen. We scoren ook een Dyson want we zijn wel klaar met het heen en weer gesleep. Dit keer niet bij de Unieuro maar bij de Euronics. Het weer is veel beter dan voorspeld en zelfs zonnig. Thuis trekken we onze laarzen aan en schravelen we naar het huis van Daudi en Hinke om de elektra te controleren. We keren onverrichter zaken weer terug want het probleem zit in de berging. We hebben wel lekker onze beweging gehad. Na thee met panetone zijn we weer aangesterkt. We borrelen en beginnen de rummycub-competitie en eten alla casa. Bij de kachel boven sluiten we de dag af.
Eerste kerstdag slapen we een beetje uit. Bij het kerstontbijt krijgt Paul een bordje met kuifeend en Ferrie een boek van Sveistrup. We gaan de deur niet uit en brengen de dag door met lezen en puzzelen, koffie met panetone, vino cotto, borrel met negroni’s en dan het kerstdiner van zalmtartaar, ossobucco met polenta en appelcrumble. Bij de kachel boven buiken we uit.
Omgeving Sarnano
Tweede kerstdag ook weer een beetje uitslapen en na het ontbijt rijden we naar Sarnano voor cappuccino’s bij Daniele. We horen dat haar man gisteren een hartaanval heeft gehad en in het ziekenhuis van Ascoli Piceno ligt. We wandelen heerlijk rustig ruim anderhalf uur in de buurt van Sarnano en drinken alla casa thee met panetone. Borrel en rummycub en eten dan heerlijke calamari met favepuree.
Zaterdag komt rond het middaguur de zon door. We lopen na het ontbijt naar het huis van Maria-Gracia waar de bouwlui flink zijn opgeschoten. Op de terugweg rapen we wat rommeltjes op. Na de koffie met panetone doen we rustig aan met wat lezen en puzzelen. Borrel en rummycub en dan eten bij Chalet Nuah waar we weer hartelijk welkom worden geheten. Zondag schijnt de zon ook weer volop. We maken een wandeling rond Belforte (vanaf Via San Giorgo) en komen langs Luciano’s waar we aan de cappuccino’s gaan. Alla casa doen we een paar klusjes en dan is het tijd om naar Sarnano te gaan voor een optreden van Coral Grace. We stellen ons er niet veel van voor maar het is toch erg leuk en goed gezongen door de dames die allemaal een rode pompoen op hun pols dragen. Borrel, rummycub en eten alla casa.
Zicht op Belforte del Chienti
Maandag schijnt de zon weer volop. Na het ontbijt gaan we in de tuin aan de slag. We verplaatsen de stronken die op de parkeerplaats liggen naar de houtstapel bij de cassetta. Ferrie maakt een deel van de bomen bij het zwembad vrij van wingerd en bramen terwijl Paul het eten voorbereid. We eten alla casa en rijden daarna naar San Ginesio voor het eindejaarsconcert van Selifa. Met Quintetto Gigli en het piccolo corale Selifa. Het auditorium zit bomvol en ook de twee componisten van stukken die gespeeld zijn, zitten in de zaal. Er wordt prachtig gespeeld en gezongen.
Dinsdag is boodschappendag. We bestellen eerst een kip bij Bassa Corta in Belforte en rijden dan door voor cappuccino’s en boodschappen. Rest van de middag rustig aan met thee en wat lezen. Ferrie bakt een appeltaartje. Als Ferrie het glas van de kacheldeur wil schoonmaken, valt de onderste richel eruit en het ruitje. Even paniek maar gelukkig is het glas op een kleine splinter na heel gebleven. We verwisselen de bovenste richel met de onderste (die door vocht en roest wat is afgebroken, en zetten de boel dan weer in elkaar. Gelukkig lukt het goed want we kunnen niet zonder de kachel. Dan zijn we wel toe aan een borrel!
De laatste dag van het jaar slapen we een beetje uit. Paul heeft met Tina afgesproken voor Italiaanse les en haalt de Nieuwjaarskip op: een 4-ponder. We drinken cappucino’s alla casa met Ferrie’s appeltaartje. Voordat we het weten is het tijd voor de borrel en rummycub. We eten alla casa en kijken naar de oudejaarsuitzendingen van “Het mes op tafel” en “Twee voor 12”. We dansen samen het oudejaar uit op “Sag mir wo die Blumen sind”, kijken terug op en mooi 2025 en springen dan van het trapje traditiegetrouw het nieuwe jaar 2026 in. Met een bubbel en 15 flikkerstaafjes staan we op het terras maar het is erg stil en er is geen vuurwerk te zien. Maar wij hebben het wel naar onze zin!
Nieuwjaarsdag slapen we ook weer uit en na het ontbijt gaan we wandelen van Colvenale naar San Andrea en weer naar Colvenale. We wilden vooraf bij Bar Monia in Camporotondo koffie drinken maar die is gesloten. Een heerlijke wandeling, rustig, frisse lucht en af en toe breekt de zon door. Alla casa dan toch de cappuccino’s met appeltaart en dan is het Dan is het alweer tijd voor de borrel met de rest van de bubbels. We eten alla casa van de 4-ponderkip.
Vrijdag 2 januari gaan we naar Amandola waar we heerlijke cappuccino’s drinken bij café Belli. Paul heeft weer een mooie wandeling uitgezet, iets verder van Amandola, richting Montefortino; door bos en open veld. Het weer is prima met een zonnetje en een wolkje. Thuis doen we even rustig aan en eten op tijd om vervolgens naar Macerata te rijden voor het Nieuwjaarsconcert van het FORM. Dit keer met soliste Rasha Talaat en Giacomo Medici. Wederom erg leuk met uiteraard als toegift de Radeskimars die we allemaal driftig mee klappen. Daarna nemen we nog een afzakkertje. Gelukkig kunnen we de 16 trappen naar de parkeergarage nu aflopen (de liften waren kapot dus we moesten alle 16 trappen omhoog lopen…).
Zaterdag 3 januari slapen we lekker uit en gaan dan toch weer aan de wandel. Dit keer doen we dezelfde wandeling als afgelopen mei; voorbij Sant’ Angelo in Pontano, richting Penne San Giovanni. We steken 6 keer het riviertje over en bij de eerste keer heeft Paul al water in zijn laars en maken dan door bos en veld vervolgens een enorme klim en dan weer naar beneden. We doen bijna twee uur over nog geen 5 km. Alla casa moeten we echt even bijkomen met het laatste stuk appeltaart en quiche. Na de borrel eten we bij La Torre. Het was weer even geleden maar we eten er heerlijk met de prijswinnende Moro d’Alba van Velenosi. Het hele restaurant zit vol en dat is erg gezellig.
Zondag slapen we lang uit, ook omdat we weten dat het vandaag grijs en regenachtig is. Na het ontbijt doen we wat administratie en in de middag rijden we naar Marisa en Dario voor de nieuwjaarswensen met een klein cadeautje. We zijn er een uurtje en kletsen, zelfs in het Italiaans, erg rustig op los. Alla casa borrel, rummycub en eten van de rest van de 4-ponderkip.
Maandag 5 januari gaan we boodschappen doen in Tolentino. Uiteraard cappuccino’s bij Cappelletti. Er wordt sneeuw verwacht dus we slaan extra in. We kopen bij de Lidl de eerste tulpjes van het jaar. Die gaan alla casa leuk in de vaas nadat we alle kerstspullen weer hebben opgeruimd. Dinsdag valt na het ontbijt de eerste sneeuw. We gaan er op uit om een wandelingetje te maken naar het huis met de rode luiken, waar we ook even inlopen. Het is leuk geworden maar uiteraard nog niet helemaal af. En het is de vraag of de rode luiken terugkomen. De rest van de middag sneeuwt het flink door. We zitten lekker binnen met de kachel flink aan drinken cappuccino’s met panetone. Woensdag 7 januari maken we na het ontbijt weer een wandeling maar dit keer zijn we twee uur onderweg. Eerst ruimen we nog een dooie boom op die over ons pad is gevallen en dan lopen we naar het huis met de rode luiken, daarnaar beneden en dan links aanhouden: de grote loupe door Vallimestre. Het valt ons op dat de strada bianca helemaal schoongeveegd of geschoven is. Alla casa smaakt de cappuccino ons uitstekend. Rest van de dag rustig aan, borrel, rummycub en eten alla casa. Bij het lezen in bed valt rond 0.00 uur de stroom even uit en als we de volgende dag donderdag 8 januari opstaan, komt er geen water uit de kraan. Het leven alla campagna! Na het ontbijt gaat Paul op inspectie uit en rommelt aan het stuk waterleiding dat op ons pad boven de grond uitsteekt. Dat (en de dooi) zijn de truc om het water weer op gang te krijgen. In de loop van de middag gaan we even het padje af om te kijken hoe de sneeuw erbij ligt en dan blijkt dat onze strada bianca (tot aan onze bocht) ook is schoongeveegd, zelfs het stuk tot aan het huis met de rode luiken. Nou ja! Ferrie contact signor Paletti van de gemeente en die avond garandeert hij dat de volgende keer tot aan ons huis wordt schoongemaakt met de excuses van hem en de sindaco. Daar houden we ‘m aan. Vrijdag 9 januari heeft het flink gedooid; bijna alle sneeuw is weg. Dat is maar goed ook want een van de mannen van UnoEnergy komt met technici van de Enel om onze panelen ook aan te sluiten op het net zodat we kunnen terugleveren. En wij maar denken dat dit al geregeld was en ook gebeurde. Drie maanden energie zijn nu niet het net op gegaan en daardoor krijgen we er geen cent voor. De mannen zijn eind van de ochtend klaar. We geven nog even door dat er een van de electrapalen schuin staat en dat zou worden doorgegeven. Afwachten maar. We vinden het fijn om na drie dagen weer even op pad te gaan en drinken cappuccino’s bij Daniela in Sarnano en maken daarna een kleine wandeling. Het weer is onstuimig: van zon naar regen en harde wind. Alla casa werkt Ferrie nog even in de tuin om een omgewaaide dode boom aan de kant te krijgen en alle pluimen te knippen die door de sneeuw zijn geknakt. Rest van de middag gezellig binnen met de kachel aan, thee, borrel en een heerlijke soep!
Zaterdag begint grijs maar we besluiten toch een flinke wandeling te gaan maken in de buurt van Penna San Giovanni. Eerst even cappuccino’s drinken in het stadje en dan een toch langs de Tenna die Paul heeft uitgezet. Het is heerlijk wandelen. Onderweg komen we jagers tegen. Via de verharde weg lopen geleidelijk omhoog en weer omlaag naar de weg naar de auto. Alla casa komen we bij met thee en na de borrel rijden we naar L’Antico Approdo waar we gezellig en lekker eten en ook nog Vittorio tegenkomen.
Zondag zijn we op tijd uit bed. We rijden naar Ikea in Ancona waar we na de cappuccino’s wat shoppen. Vervolgens rijden we naar Osimo om daar gezellig te lunchen bij Osteria dell’Arco Vecchio en daarna door naar Loreto. In de krant hebben we over een virtuele tentoonstelling gelezen over de annunciaties van Maria in de Bastione San Gallo. Met veel muziek en een soort film van allerlei schilderijen van annunciatie is het na een kwartiertje alweer afgelopen. Dus tijd om nog naar de kathedraal te lopen, een kaarsje aan te steken en door het huisje van Maria te gaan. Tegen het donker zijn we weer alla casa en eten nog een keer van de heerlijke soep.
Maandag is boodschappendag in Tolentino. We zijn redelijk op tijd weer alla casa en Ferrie gaat flink in de tuin aan de slag om het tweede deel van de bomen vrij te maken van spini. Paul bereidt het eten voor. Eind van de middag sluiten we de rummycub-competitie af. Dit keer gewonnen door Ferrie met 3-1.
Dinsdag 13 januari maken we een flinke wandeling bij Gabella Nova nadat we eerst lekker cappuccino’s hebben gedronken bij Silvio van de Bokitobar. Alla casa werkt Ferrie nog even in de tuin en bereidt Paul het eten voor. Bij de borrel spelen we dit keer een potje scrabble maar dat bevalt ons toch wat minder. Paul wint glansrijk. Woensdag rijden we naar Montalto delle Marche. Best een rit via Amandola en Communanza. We zijn er nog niet eerder geweest en het is een prachtig stadje met schitterende views. Helaas staat ook hier het een en ander in de steigers. We drinken cappuccino’s in de eerste bar die we tegenkomen; wat een schrale bedoening. De verwarming staat niet aan en het interieur is uit de jaren 70 en ook nog een vieze plee. Gelukkig is er nog een bar en daar is het een stuk gezelliger. We maken nog een kleine wandeling en picknicken dan in het zonnetje achter het kerkhof. Na een bezoekje aan Montedinove, ook een prachtig stadje, gaan we weer alla casa. We besluiten in de zomer nog een keer hier terug te komen. Kijken of het dan wat levendiger is.
Donderdag is alweer onze laatste dag. We gaan nog even naar Sarnano voor de cappuccino’s en nemen afscheid van Daniela. We krijgen gelijk weer het tweede rondje gratis. Alla casa doen we allerlei klusjes: hout binnenhalen, auto in orde maken, inpakken, huis aan kant en eten dan lekker mousaka en chillen nog even bij de kachel boven. Op tijd naar bed en vroeg op voor de reis naar Bussum, via Zwitserland en Duitsland waar we overnachten in Rheinhausen. De reis verloopt heel voorspoedig en we zijn dan ook rond 16 uur in het hotel. Dus tijd om even te relaxen. We eten heel gezellig en lekker in het naburige dorpje Weisweil, bij Landgasthof Baumgärtner. De volgende dag rijden we de laatste 600 km naar Bussum.