Na een gezellig familieweekend Van de Ven in Leusveld, vertrekken we van daaruit maandagochtend 30 maart vroeg met de auto richting Italie. De reis gaat voorspoedig en na een paar koffiestops en tanken bij de autohof (stuk goedkoper dan langs de snelweg) zijn we rond 16.00 uur in ons hotel in Lomazzo. Een prima hotel waar we voor de deur van onze kamer parkeren. Wel jammer van de interconnecting door, hoewel we daar op een klopje na weinig last van gehad hebben. Op onze kamer komen we even bij en eten in het restaurant van het hotel met een lekkere fles Barbaresco.
De volgende ochtend zijn we ook weer op tijd op en na een tankbeurt tegen een fijne, lage Italiaanse prijs rijden we richting San Ginesio. We stoppen onderweg in Tolentino voor boodschappen en zijn rond 15.30 uur a casa. We zien al snel dat er weer flink wat aarde van het veld van Marco richting de weg is geschoven. Alla casa merken we direct dat er nauwelijks waterdruk is. We appen Marco maar die zegt niks te kunnen doen en de kapot getrokken tubo te hebben gerepareerd.
Wegperikelen
Paul belt met de Tennacola. Ferrie haalt Giovanni van de Tennacola op bij de ingang van de strada bianca. Al snel komt er nog een mannetje bij. Ze controleren onze meter en daar blijkt niets mis mee. Het verhaal van de verzakking van het veld en de tubo die gebroken was, maakt weinig indruk. Na de meter is het onze verant-woordelijkheid. Ferrie loopt nog even langs de verzakking en ziet dan dat de tubo helemaal losligt en het water eruit loopt. Met de nieuwe verzakking is de tubo dus losgeraakt. Dat laten we Marco maar even weten en in de tussentijd bellen we Vittorio. Die komt gelukkig aan het einde van de middag en graaft tevergeefs naar het punt waar de tubo is losgeraakt. Hij voelt zich niet lekker en moet het werk afbreken. Het wordt ook al donker. Omdat de meterkraan is dichtgedraaid, besluiten we maar even af te wachten of Vittorio de klus morgen komt klaren en gaan we lekker eten bij L’Isolina. Terwijl we daar zitten, appt Vittorio dat hij er morgen weer is.
Woensdag 1 april heeft Vittorio de klus geklaard. De tubo is hersteld tegen een bedrag van € 400,-. Dat laten we Marco per app weer weten en ook dat hij de weg moet herstellen. We zijn niet blij en de regen van gisteren en vandaag verhogen ook niet bepaald het humeur. Ferrie gaat die middag aan het werk en Paul hangt de nieuwe bordjes op en bereidt het eten voor. We starten de rummycubcompetitie en eten lekker alla casa. Bij de haard boven kijken we naar de laatste aflevering van De Mol.
Donderdag regent het nog steeds. De boiler in de ripostiglio blijkt te lekken, waarschijnlijk door het verschil in waterdruk. We rijden na het ontbijt naar de gommista in Pien di Pieca om nieuwe banden te bestellen. Door naar de markt en de slager en een welverdiende cappuccino bij Daniela. Na een reminder meldt ook Marco zich: hij wil langskomen; benieuwd wat dat gaat opleveren. Alla casa blijkt dat ook de verwarmingsketel lekt niet zo’n beetje ook. Paul belt met Manuel en die belooft snel langs te komen. Wat een gedoe allemaal. We gaan maar aan de borrel en eten lekker alla casa. Bij de kachel kijken we naar een aflevering van Fargo.
Vrijdagochtend komt Manuel langs; hij vervangt een onderdeel in de waterput-aansluiting. De verwarmingsketel lekt daardoor minder maar het euvel is nog niet helemaal verholpen. Gelukkig is het weer wel opgeklaard en begint na de middag de zon te schijnen. We gaan aan het werk om de buitenkeuken en ripostiglio te dweilen en zetten de buitentafel en stoelen weer op hun plek en hangen de lamp op. We borrelen en eten alla casa preitaart van Ferrie en kijken bij de kachel 2voor12 en weer een aflevering van Fargo. Uiteraard horen we de hele dag niets van Marco.
Paaszaterdag 4 april maken we een mooie wandeling achter de Abbadia di Fiastra. Het is er gezellig druk en iedereen geniet van het prachtige weer. Dan cappucino’s en taart bij La Foresteria en genieten van het zonnetje. We rijden langs Bellesi voor lavendel en alvast wat planten voor in de bakken. Die planten we dezelfde middag nog: 5 lavendel en een anti-zanzare-geranium en een blauw plantje. Ziet er weer kek uit! ‘s Avonds eten we gezellig en lekker bij La Patate Bolente. Marco doet een flauwe poging om langs te komen maar moest de hele dag in de bergen sneeuw ruimen. Nou ja, je hebt niks aan die man.
Eerste Paasdag doen we rustig aan met het Paasontbijt. Paul bereidt alvast het Paasmaal voor: lam uit de oven, met patate novelle en tuinboontjes (die Ferrie dubbeldopt) met artisjok. Sip belt om even bij te praten en we drinken lekker koffie en appeltaart op het terras. Even schrikken we omdat we muziek horen. Het is maar even (en niet helemaal duidelijk of het van de Engelse overbuurman komt) en toch krijgen we er gelijk buikpijn van. We niet helemaal in ons goede doen door al het gedoe met weg, waterleiding en lekkende verwarmingsketel… de rest van de middag blijft rustig en genieten we van het mooie weer. Helaas horen we van de Lakehouse Farm (Boxerfokker Huizen) dat er weliswaar 6 pups geboren zijn, maar dat er twee al vergeven zijn voor de eigenaar en de familie van de dek reu en wij dus pas nummer vijf op de wachtlijst zijn. Dus hier waarschijnlijk geen pup voor ons.
Abazzia di San Biagio di Piobbico
Aan het einde van de middag gaan we naar de Abazzia di San Biagio di Piobbico. Een kleine afslag net na La Patata Bolente en we komen in een schitterend dal. Daar staat het net gerestaureerde kerkje van Piobbico waar een concertje wordt gegeven: musica per rinascere, georganiseerd door de Associazione Monte Azzuri. Het kerkje is prachtig van binnen maar het concertje is een beetje van amateur-niveau. Hoe dan ook; weer een mooie ontdekking. Die avond eten we het heerlijke Paasmaal dat Paul gekookt heeft en kijken we bij de kachel weer een aflevering van Fargo.
Tweede Paasdag 6 april ontbijten we rustig buiten in het zonnetje. Daarna gaat Paul het gras maaien; een hele klus en werkt Ferrie voor zijn opdracht. We krijgen die middag bericht dat ook het nestje van Mientje en José geen puppie voor ons oplevert; er zijn vijf teefjes geboren. Die teleurstelling moeten we even verwerken.
Dinsdag 7 april rijden we eerst naar Seccacini om de auto van nieuwe banden te laten voorzien. In de tussentijd drinken we cappuccino’s bij de Boquito-bar met gratis koekjes. Daarna richting Tolentino voor de boodschappen en dan werken we die middag ook nog in de tuin. Paul met de bosmaaier en Ferrie bij het braamvrij maken van een paar bomen. Pfff, de borrel gaat er dan goed in, mèt de finale van de rummy-competitie. We eten lekkere merluzzo en warmen ons dan weer aan de kachel boven.
Dal bij Piobbico
Woensdag maken we een prachtige wandeling van 1,5 uur in het dal van de Abazzia di San Biagio di Piobbico. We drinken cappuccino’s in Sarnano en gaan dan huiswaarts waar Paul het eten voorbereid en het hout aanvult. ‘s Middags even rustig aan en via de borrel en de parmigiano di melanzane sluiten we bij de kachel boven de dag af met een aflevering van The Pitt.
Donderdag staat Mario al vroeg voor de deur om een begin te maken met de muurtjes van de moestuin. We hebben met stenen sjouwen en gaan dan naar Sarnano voor boodschapjes en cappucino’s bij Daniela op het terras in het zonnetje. Thuis gaat Ferrie verder met het braamvrij maken van de bomen. Sergio is in het veld aan het werk en stopt om over de situatie rond de weg en Marco te praten. Hoe belooft actie te gaan ondernemen. Rond 20 uur komt Matteo om naar de verwarmingsketel te kijken ( 3 uur te laat). Het probleem wordt tijdelijk opgelost maar we moeten wel gaan nadenken over een nieuwe ketel. We borrelen en eten alla casa en bij de kachel boven kijken we weer een aflevering van The Pitt.
Vrijdag 10 april gaan we na het ontbijt naar San Severino Marche voor cappuccino’s bij de tweeling. Paul heeft een leuke wandeling uitgezet en komen daarbij ook langs Serripoli. Onderweg worden we door Sergio geappt: hij heeft overlegd met Paletti, wethouder van San Ginesio, en die zal Marco gaan benaderen over het oplossen van de weg. Hopelijk maakt dat indruk! We borrelen en eten alla casa en kijken 2voor12 bij de kachel.
Serripola, omgeving San Severino
Zaterdag rijden we na het ontbijt even langs Seccacini om de banden te laten controleren. Dat is een fluitje van een cent. Dan door naar Belforte om bij het Consortio plantjes voor de moestuin te kopen: die ze niet hebben. Dan maar cappuccino’s bij Luciano. Ferrie gaat aan de slag om de omgevallen boom met hedera langs de scarpate bij de cancello op te ruimen. Paul gaat aan de slag met de voorbereiding van de moestuin en sleept alle resterende stenen die kant op. We eten die avond heel gezellig en lekker bij Chalet Nuah waar we als oude vrienden worden onthaald.
Zondag 12 is Mario er alweer vroeg om de muurtjes van de moestuin af te maken. We doen in de tussentijd wat klusjes: Paul hangt het vogelhuisje bij de cassetta weer op en boort gaten in de oude wasbak, wiet onkruid bij de moestuin en Ferrie ruimt de laatste resten op bij de scarpate. Wanneer Mario klaar is met de muurtjes gaan we er nog even op uit en rijden de bergen in om de wandeling bij Ragnolo te doen. We zijn verrast door de hoeveelheid sneeuw die er nog ligt en passen de wandeling aan. We borrelen alla casa met de finale van de rummycubcompetitie (F – P: 2 – 0). We eten lekker en gezellig bij Pa’ e Salato.
Maandag gaan we eind van de ochtend naar Tolentino voor de boodschappen. We drinken weer eens cappuccino’s bij Cappelletti. Het weer is wat minder maar we kunnen buiten zitten. Op de terugweg rijden we langs Bellesi om nog wat extra lavendelplanten en planten voor de moestuin te kopen: tomaten, aubergines, courgette en boontjes. Nog even langs de ferramenta voor spulletjes voor de afzetting met schrikdraad. Als we naar huis rijden staat er een tractor met oplader in de bocht die de weg blokkeert. En ja hoor: de vader van Marco is net begonnen aan de weg. Met tegenzin zet hij de tractor en oplader aan de kant zodat we er langs kunnen met onze auto vol boodschappen. We gaan het gesprek aan maar komen niet veel verder. Op onze vraag waarom het twee weken duurde voordat er wat gebeurde en dan pas na het verzoek van Paletti haalt hij zijn schouders op. De tubo ingraven wil hij al helemaal niet: niet zijn probleem. Een permanente voorziening voor dit zwakke punt in de weg: dat wil of kan hij niet. Er valt niet met hem te praten. Achteraf zien we dat hij het hoognodige heeft gedaan. We moeten even bijkomen en nemen een straffe negroni. Eten alla casa en kijken Wie is de Mol boven bij de kachel.
Dinsdag 14 april gaat Paul aan de slag om de afrastering van paaltjes met schrikdraad om de moestuin te plaatsen. Ferrie gaat vergaderstukken lezen en appt naar Paletti voor een afspraak om de ontstane situatie te bespreken en brengt ook Sergio op de hoogte van de stand van zaken. We vragen Vittorio om de tubo in te graven zodat de modder verder weg geschept kan worden en het afwaterkanaal hersteld. Na de cappuccino’s alla casa begint het te regen en te onweren. Als we eind van de middag aan de rummycub zitten, valt ook nog het internet uit… We eten op tijd en rijden dan naar Macerata voor een concert in het teatro filarmonica, gevestigd in het Palazzo Bourbon de Maltempo. Het quartetto Sineforma speelt met enthousiasme.
Woensdag begint de dag met regen en doen we het rustig aan. Het internet doet het nog steeds niet; we vermoeden door de dichte regen. Eind van de ochtend rijden we naar Corridonia. De regen heeft goed huisgehouden over onze strada en op het zorgelijke deel gutst het water over de weg… onze stemming wordt er niet beter op. We drinken cappucino’s en nemen dan een kijkje bij Casa (die er niet meer is) en Maison du Monde voor een parasol en tuintafel. Tevergeefs. Dan maar een broodje en weer huiswaarts. We zijn door al het gedoe niet in opperbeste stemming. Dan maar een borrel, rummycubben, eten alla casa en lezen bij de kachel boven.
Donderdag 16 april hebben we allebei niet echt lekker geslapen. Van Manuel hebben we de offerte binnen voor een nieuwe verwarmingsketel: € 4.350 pfff. Gelukkig schijnt de zon weer. Ferrie heeft de rauter nog gecheckt en daar is iets mis mee want we krijgen wel signaal binnen. We ontbijten in de zon en besluiten onze mindset te veranderen. Niet te veel focussen op alle praktische zaken die niet lekker lopen. We gaan naar de markt in Sarnano en drinken cappuccino’s in het zonnetje bij Daniela. Haar zoon Lorenzo is weer vertrokken voor een reis naar Japan en Canada. Thuis pakken we even door: Ferrie appt Daudi voor hulp en Paul gaat de strada bijwerken zodat het water beter wegstroomt en dicht de ergste gaten. Ferrie doet intussen allerlei klusjes in de tuin. Eind van de middag is onze stemming flink verbeterd en doet ook het internet het weer, zonder dat we echt de aanwijzingen van Daudi hebben hoeven op te volgen. Eind van de middag komt Emiliano om nog wat klusjes op te nemen. We rummycubben de finale (F -P: 3 – 0)en eten alla casa en kunnen gelukkig ‘s avonds naar 2voor12 kijken.
Zaterdagochtend gaat Ferrie na het ontbijt naar Paletti om de situatie van de weg en de houding van Marco te bespreken. Paletti is voorbereid met een kaart en neemt uitgebreid de tijd. Het is voor hem helemaal duidelijk dat Marco aan de slag moet om zijn campo te stabiliseren en de weg en het afwaterkanaal weer in orde te maken. Ook belooft hij met Tenacola te gaan praten om de watermeter te verplaatsen dicht bij ons huis en de waterleiding te vervangen. Wel op kosten van Tenacola. Nou, een fijne uitkomst van het gesprek. We drinken daarna opgelucht cappuccino’s alla casa en gaan dan die middag eindelijk eens het Castello Della Rancia bezoeken dat al heel lang op ons lijstje staat. Aangekomen bij de kassa vertelt de mevrouw daar dat er net een aardbeving is geweest. Wij hebben niets gevoeld maar bij Ripe rommelde het tot 3.0. Prachtig kasteel en we beklimmen alle torens. Daarna rijden we nog even langs wijngoed La Polenza, een prachtig goed! Via de Brico naar huis en ‘‘s avonds eten met de Sommelingetjes bij Paracala waar we gezellig bijpraten.
Zondag ontbijten we rustig in het zonnetje als rond 12.00 uur opeens Paletti op onze parkeerplaats staat mét Marco, zijn vrouw en zoontje. Ze hebben de situatie van de weg bekeken en Marco heeft toegezegd de zaak grondig te gaan aanpakken als de grond wat gedroogd is. Waarschijnlijk medio mei. Paletti gaat én met Tenacola én met de Enel contact opnemen want er staat een electrapaal scheef. Nou, hebben we toch de zaak ten goede gekeerd en dat dankzij het goede contact met Paletti. Rest van de middag doen allerlei klusjes, waaronder het gras maaien. We borrelen nog alla casa en eten dan lekker bij L’Antico Approdo.
Maandag 20 april is het tijd voor de reis naar Bussum. We travel light met elk een tas en omdat we maar twee weken weg zijn, pakken we het huis niet zo in als altijd. Voor Bologna is een flinke file dus we nemen een d-tour en rijden rustig het laatste stuk. Auto parkeren we op een lang parkeer-terrein en binnen no-time zijn we op het vliegveld waar we hangen tot de vlucht vertrek. Terugreis verloopt voorspoedig, even wennen dat we met de trein naar Bussum gaan. Gelukkig nemen we het voorjaar even mee naar Bussum en weer terug naar Italië over twee weken.
Maandag 4 mei gaan we met de trein naar Eindhoven Airport. De reis gaat heel voorspoedig: trein – bus – vliegtuig (1 uur en 20 minuten) – shuttle – auto. Onderweg doen we nog een paar boodschappen en tegen 17 uur zijn we alla casa. We maken het huis aan kant en eten dan van de pizza die we hebben meegenomen en toasten met een wijntje op een mooie zomerperiode.
Dinsdag kopen we planten voor de orto in Belforte en uiteraard even een koffiepauze bij Luciano. Alla casa aan de slag: Ferrie maait het gras en Paul plant de plantjes. Eind van de middag pakken we de spullen in voor onze reis naar Napels. We eten een lekkere pasta en kijken dan nog naar de laatste aflevering van The Pitt.
Woensdag 6 mei zitten we om 9.30 uur in de auto. Het is best nog wel een eindje rijden naar Napels, via Rome en twee koffiestops zijn we bij het langparkeren op het vliegveld. Helaas is er een taxi-staking en lukt het niet een Uber te krijgen (die ze hier ook niet kennen – Uber vraagt gewoon een taxi aan bij een Napolitaanse taxicentrale). Dan maar met Alibus vanaf het vliegveld: dat hadden meer mensen gedacht… er staat een enorme rij maar het schiet toch snel op omdat er opeens een paar bussen tegelijk komen. Voor € 10 met z’n tweeën zijn we op het centraal station Garibaldi. Vandaar met de metro en nog een stukje lopen over de drukke Via Toledo naar ons verblijf in hotel Toledano. We worden vriendelijk ontvangen en komen even bij van de reis. Mooie kamer met een grote badkamer. We komen even bij op de kamer en gaan dan na een glas wijn als aperitief eten bij Locanda Gesu Vecchio, een leuk tentje met erg vriendelijk personeel waar we lekker eten. Het is een gezellig drukte op straat, op de vele terrasjes en in de vele cafe’s.
Donderdag 7 mei beginnen we met een ontbijtje bij Infanta een tentje vlakbij het hotel waarvoor we een voucher krijgen. Dan starten we een stadswandeling door het historische centrum van Napels dat ook Unesco-wereld erfgoed is. We slenteren door de straatjes, terwijl de zon steeds flinker schijnt en bezoeken een flink aantal kerken en pleinen: Piazza Bellini, Gesu Nuovo, Basilica di Santa Chiara en het chiostro met de prachtige majolica, Basilica St. Paulo Maggiore, St. Maria delle Pace en tenslotte de Duomo. Hier worden de voorbereidingen getroffen voor het bezoek van de Paus (op 8 mei). Via Corso Umberto I en het havengebied eindigen we onze wandeling. We zijn helemaal afgeknuddeld van het slenteren door de drukte en de warmte. In het hotel komen we weer even bij en gaan dan eten bij O’ Cerriglio Domus waar we lekker aan de vis en de Ribona gaan.
Vrijdag 8 mei ontbijten we weer bij Infanta en nemen daarna de bus naar Capodimonte. Bij de bushalte worden we spontaan geholpen om de goede bus te vinden. Het museum en park Capodimonte, de voormalige zomerresidentie van de Bourbons, ligt op een heuvel en is een oase van rust (op de vliegtuigen na die er vlak overheen scheren). Na een cappuccino en een eindeloze zoektocht naar de wc, lopen we de de zalen die volhangen met schilderijen. In een van de zalen oefent de Capella Neopolitana voor het concert die middag. We maken er even een pauzemomentje van. De lunch doen we in de tuin van het paleis en dan weer door naar de vele schilderijen. Het is inmiddels tijd voor het concert en we luisteren een deel mee: Haydn en Jommelli. In het park nog even naar het uitzichtspunt van de baai van Napels en dan naar de bus (waar we een half uur op moeten wachten). We hebben dus niet veel tijd om even bij te komen. In het hotel frissen we ons snel op en kleden we ons om. Met de metro naar Piazza Garibaldi en vandaar even lopen naar Da Donato, een gezellig restaurant waar we wederom lekker eten en ook hier zoals bijna overal erg vriendelijk personeel.
Zaterdag 9 mei is Paul’s verjaardag en het is prachtig weer. Vandaag bezoeken we de opgravingen van Herculaneum. Eerst de metro naar het station en dan met de trein richting Sorrento. Dat hadden meer mensen bedacht… de meesten gaan echter naar Pompeï. We kunnen een zitplaats bemachtigen en merken dan dat de trein Ercolana Scavi gewoon voorbij rijdt. Gelukkig kunnen we redelijk vlot daarna uitstappen en de trein terug die wel stopt in Ercolana Scavi staat aan de overkant van het perron. Bij het cappuccino-tentje kopen we broodjes en dan naar de opgravingen. Het is een mooi complex en er is veel te zien en bewaard gebleven uit de Romeinse tijd. Herculaneum is net als Pompeii in 79 na Chr. getroffen door de uitbarsting van de Vesuvius en bedolven onder een dikke as en modderlaag en dus niet onder de lava zoals in Pompeii. We bekijken de vele huizen, de baden, de sporthal en de verkoopstalletjes op de hoeken van de straat. Mooie binnentuinen en fresco’s en hier en daar verbrande balken en zelfs een hele scheidingswand. Halverwege rusten we uit in de ligstoelen onder de olijfbomen in een klein tuintje en eten de meegebrachte broodjes. Na nog meer gewandel, gaan we richting station. In het hotel rusten we uit en na een douche zijn we helemaal klaar voor het verjaardagsdiner. We vertrekken op tijd want er is vanavond een staking van het openbaar vervoer. Bij de metro aangekomen, blijkt die al gesloten. Na wat gezoek en gevraag, nemen we een stukje de trein en besluiten van daaraf te lopen langs de baai naar Palazzo Pestrucci. Een prachtig restaurant dat schitterend ligt aan het strand met een prachtig uitzicht. We beginnen met een bollicino en eten er een heerlijk vijf gangen vismenu met bijpassende wijnen. De vierde gang is voor Ferrie wat karig omdat de ei-elementen zijn weggelaten. Als we dat opmerken, wordt het ruimschoots goed gemaakt doordat we een extra gang met vlees (en extra glas rode wijn erbij). We klagen niet! Op de terugweg nemen we de taxi, nou ja nemen. We moeten 25 minuten wachten voor de taxi er is maar rijden dan wel lekker tot aan de deur.
Zondag slapen we een beetje uit en lopen na het ontbijt door de Spaanse wijk, een echte volkswijk met hoge gebouwen met kleine balkons en allerlei wasgoed dat te drogen hangt. Het is hier Maradona-mania. Overal posters en muurschilderingen en een echter Largo Maradonna, compleet met altaar. Na de cappuccino nemen we de funiculare naar Piazza Fuga en in het park van Villa Floridiana hebben we een prachtig uitzicht op de baai en de stad. Na nog een cappuccino gaan we richting hotel en eten we op de kamer een paar broodjes die we in de supermarkt hebben gekocht Lekker om even bij te komen. Eind van de middag drinken we een stevige negroni op de Piazza Plebiscito en dan door naar het Teatro San Carlo, een van de oudste nog functionerende theaters van Europa. Het zit tegen het Koninklijk Paleis aan en is prachtig versierd in de traditionele kleuren rood en goud. We luisteren er naar een concertje van een kwintet dat Mozart en Brahms speelt. Het theater is in 1737 gesticht door koning Karel III van Spanje, 40 jaar voor de Scala van Milaan. Na afloop eten we in de Spaanse wijk bij Tratorio Del Popolo, een pizza voor Paul en een pasta voor Ferrie.
Maandag 11 mei doen we de ochtend rustig aan; we shoppen een beetje zonder wat te kopen, drinken een cappuccino en gaan om 13 uur met de trein van Piazza Montesanto naar La Trencia. Vandaaruit lopen we 20 minuten naar Cantine Astroni, met een kleine pauze voor een cappuccino waar al een bodem suiker in blijkt te zitten. Maar ook hier weer erg vriendelijke mensen. In de Cantina krijgen we een uitgebreide rondleiding. De druivenranken liggen op de helling van een van de vele kraters in dit gebied: Astroni of wel storm van vogels naar de vele vogels die in het bosgebied van de krater leven (Parco Nazionale Astroni). We proeven vervolgens de spumante Astro, de Campi Flegrei Dop Falanghina (de meest bekende) en de rode Piedirossi en krijgen er een lekker bordje van affitati en kaas bij. Met twee doosjes van drie Falanghina gaan we weer richting de trein en naar het hotel om even uit te rusten. Daarna eten we bij La Parolaccia in de Spaanse wijk een lekker vismaal met een fles Falanghina. De mannen van het restaurant hebben er veel plezier in met grapjes en meezingers.
Dinsdag 12 mei rijden we na het ontbijt met de taxi naar de parkeerplaats van het vliegveld. Het verkeer raast om ons heen maar gelukkig hebben een kundige en aardige taxichauffeur. We zijn vlot op de snelweg en gaan er ook weer vlot af om bij een groot centro commerciale nog wat wijn in te slaan. Het is even paniek als we het tolpoortje niet doorkomen. De munt wil niet en ook niet de pasjes. Uiteindelijk krijgen we een bonnetje om de € 0,70 alsnog over te maken. We vullen de auto aan met 6 flessen (4 Taurasi en 2 Avelino). Na een tussenstop en boodschappen in Tolentino zijn we rond 18 uur thuis. Ferrie ruimt de bagage op en Paul maakt een lekkere pasta. Woensdag 13 mei staan de jongens van Muma al om 8.30 uur voor de deur om het zwembad te openen. We klussen de hele dag: grasmaaien en de kantjes korten, het terras van de buitenkeuken en het zwembad schoonspuiten en de tuinstoelen opschuren. Eind van de dag zijn we bekaf en verdienen we een borrel. Ferrie grilt groene asperges en zalm.
Donderdag 14 mei Hemelvaartsdag rijden we naar Sarnano en zien we net als we het asfalt zijn opgereden een hond lopen, althans dat dachten we. Blijkt het een wolf te zijn! Hij gaat even netjes in de berm zodat we kunnen passeren. Nou ja, zo maar op klaarlichte dag en op de weg. In Sarnano gaan we naar de markt en wat boodschapjes doen en uiteraard cappuccino’s bij Daniela. Dan weer aan de slag: Paul bosmaaiert een groot deel van het pad en werkt in de moestuin. Ferrie wiedt onkruid. Eind van de dag weer een borrel met de start van de rummycubcompetitie en eten alla casa. Emiliano komt langs voor de betaling en we spreken met hem af dat hij de eerste week van juni de vloer in de keuken onder handen komt nemen.
Vrijdag 15 mei werkt Ferrie achter de computer. Rond de middag gaan we de nieuwe tuintafel en parasol ophalen die dit keer wel eens bezorgd zijn. We hadden dan ook heel duidelijk het adres van Marissa en Dario opgegeven. De parasol en de poten van de tafel krijgen we mee in de auto maar het blad is te groot. Dat brengt Dario later die middag met de tractor. We klussen weer wat rond het huis: stoelen in de teakolie zetten, parasol en tuintafel in elkaar zetten en ook de moestuin krijgt weer even aandacht. Eten alla casa en we kijken naar 2 voor 12.
Zaterdag drinken we eind van de dag cappuccino’s met lekkere taart bij de Abbadia. We willen er even uit en het weer is niet denderend. We besluiten een rondje om de Abbadia te gaan lopen en nemen gelukkig een plu mee want het gaat helemaal los. Wel gezellig zo met z’n tweetjes onder de plu in de regen. Thuis warmen we op en komen even bij. Borrel en rummycubben en dan heel gezellig en lekker eten bij L’Isonlina.
Zondag 17 mei slapen we een beetje uit en ontbijten voor het eerst aan de nieuwe tuintafel. We doen wat klusjes in de tuin: onkruid wieden, bloembollen planten en Paul hangt@@ de spreeuwenpot op die hij voor zijn verjaardag heeft ontvangen. Eind van de dag is het tijd voor de borrel en rummycub. We eten een heerlijke salade met gegrilde groenten.
Maandag doen we boodschappen in Tolentino en uiteraard cappuccino’s bij Cappelletti dat onze vaste stek is geworden. We zitten lekker buiten op terras en het weer is heerlijk. ‘s Middags doen we wat klusjes in en om het huis en ruimen we de berging op. Dinsdag 18 mei werkt Ferrie ‘s ochtends een paar uurtjes en na de koffie maken we een lekkere wandeling voor Sarnano (de weg omhoog bij de uitdragerij vlak na Gabella Nuova). We zijn net op tijd thuis voor de regen en zitten dan lekker binnen aan de thee en de krant. Woensdag 19 mei hebben we een rustig dagje. Het is heerlijk weer en dus tijd voor onze eerste sprong in het zwembad. De temperatuur is niet meer dan 20 graden dus het is even doorbijten maar heerlijk verfrissend. We liggen lekker in het zonnetje bij het zwembad en lezen en puzzelen. Op een gegeven moment horen we het grind knisperen en schrikken we allebei op van de auto van de Carabinieri. Die hebben we hier nog nooit gezien… de agent verontschuldigd zich en zegt dat hij even moet draaien en rijdt weer weg. Wat wij meemaken! Een borrel voor de schrik en eten alla casa.
Donderdag is het marktdag in Sarnano en zitten we weer bij Daniela op het terras. ‘s Middags werken we in de tuin: onkruid wieden en grasmaaien. Het weer is inmiddels zo lekker dat we buiten kunnen borrelen en rummycubben. Eten alla casa.
Vrijdag 22 mei maken we na het ontbijt een prachtige wandeling rond Terro die Paul heeft uitgezet; we wandelen zo’n 1,5 uur in de zon. Daarna drinken we cappucino’s met een lekker broodje op het terras van Daniela. Alla casa koelen we af in het zwembad. Borrel, rummycub en eten alla casa.
Zaterdag 23 mei doen we rustig aan. We slapen een beetje uit en ontbijten laat met de krant. We doen een paar klusjes in en om huis en tuin en drinken thuis koffie. Beetje zwemmen en het cryptogram. Het weer is heerlijk. ‘s Avonds eten we gezellig en lekker bij Chalet Nuah.
Zondag 24 mei ook weer een beetje uitslapen en uitgebreid ontbijten. Vandaag is een cultureel dagje. Eerst ‘s middags naar San Ginesio waar vandaag het driejaarlijkse Il Ritorno degli Ussuli wordt gevierd. Het gaat om twee stadsgenoten die worden verbannen en hun toevlucht zoeken in Siena. Van daaruit komen ze weer terug San Ginesio. Het geheel wordt aan de Porta Picena nagespeeld met delegaties uit Sarnano, Fermo, Grottazolina, Corridonia en uiteraard Siena. Zij voeren op een ossenkar ook een Christuskruis mee. Uiteindelijk vind de verzoening plaats. Het is een prachtig spektakel, met trommeleurs, vlaggenzwaaiers en een enorme optocht. Rond 17.30 uur rijden we naar de Abbadia di Fiastra want daar vindt het Musica da Bosca plaats. We lopen vanaf de parkeerplaats een klere-eind naar de locatie maar het is wel erg leuk. Muziek op klarinet en harp van Rossini, Debussy en Gerswin. We eten die avond bij L’Antico Approdo.
Maandag doen we boodschappen in Tolentino met uiteraard cappuccino’s bij Cappelletti. In de middag wat kleine klusjes en lekker aan het zwembad lezen. Eind van de dag komt Emiliano zijn voorschot ophalen. Eten alla casa.
Dinsdag 26 mei hebben we een luie dag. Ferrie gaat eerst online wat werken en verder zitten we lekker bij het zwembad in het zonnetje, beetje lezen, beetje zwemmen. Ferrie bakt een abrikozentaartje en Paul maakt een heerlijke pasta met zongedroogde tomaatjes. Voor het eerst eten we ‘s avonds buiten. Daarna koelt het wel weer af en kijken we binnen naar een Netflix-serie. We wisselen elke avond Kin en 1985 af. Woensdag 27 mei is het flink warm. We steken de handen toch uit de mouwen en maken de cassetta grondig schoon en ruimen de ripostiglio op. Weer lekker buiten eten, na de borrel en rummycub. Wat een leven!
Donderdag naar Sarnano waar we op de markt nog wat petunia’s en geraniums kopen. We drinken cappuccino’s bij Daniela en Ferrie raakt even in gesprek met het Belgische stel dat we al een aantal keer zijn tegengekomen. Zij hebben een huis aan de Contrada Caducci en ook het Duitse stel met hondje dat we al een paar keer in hun gezelschap hebben gezien, heeft er sinds dit jaar ook een huis. Alla casa nog even het zwembad in. Ferrie moet daarna nog een paar uurtjes online aan het werk en Paul maakt intussen het eten en vanwege het mooie weer kunnen we dat buiten verorberen.
Vrijdag 29 mei is het iets minder warm en werken we de hele dag in de tuin: grasmaaien, bosmaaieren, onkruid wieden, terrassen vegen. Tussendoor even zwemmen om op te frissen. We borrelen en eten alla casa.
Zaterdagochtend komen Bob en Anne op de koffie om onze ervaringen met UnoEnergy te horen. We kunnen nog mooi de rest van het abrikozentaartje met ze delen. ‘s Middags gaan we aan de slag om de keuken al zo veel mogelijk uit te ruimen en dat is nog een behoorlijke klus. Op weg naar het restaurant van die avond komen we Riccardo Meo tegen met wie we even bijpraten door de autoruit. We eten die avond lekker bij La Coroncina, met een heerlijke fles Padreterno (Malvasia, Vermentino, Moscato). Onderweg naar huis zien we zowel een wild zwijn, een vos en voor het eerst in lange tijd weer een stekelvarken.
Zondag 31 mei slapen we een beetje uit en na het ontbijt gaan we verder de laatste spullen uit de keuken naar boven te sjouwen en zo veel mogelijk af te plakken. Eind van de middag zijn we bij een concert van de koren Buonagiunta, Porto St. Elpidio, Matelica ter gelegenheid van het feest van Il Ritorno degli Ussuli. We hebben nog even tijd om alla casa een borrel te drinken en eten dan op het terras van Pa’ e Salato, met een heerlijke fles San Carro (100% Merlot). We slapen die avond alvast in de cassetta.
Maandag 1 juni wordt er al om 7 uur op het raam geklopt. Emiliano en zijn mannetje zijn er. Het mannetje gaat aan de slag om de vloer van de keuken te schuren. Wat een stof! Het gaat in grote wolken het huis uit. We zijn blij dat we de keuken helemaal uitgeruimd hebben en alles hebben afgeplakt! Het schuren gaat de hele dag door. Wij gaan intussen boodschappen doen in Tolentino. Als we op het terras zitten, komt de prachtige boxer langs die we al eerder hebben gezien! Als we thuiskomen gaat het regenen en dat duurt de rest van de middag en avond. We koken en eten toch maar in de buitenkeuken want dat kan even niet anders. Na de afwas gaan we even Kin kijken in de woonkamer van de casa.
Dinsdag 2 juni wordt er verder in de keuken gewerkt. Het stof wordt zoveel mogelijk weggeblazen en opgezogen. Als we na het ontbijt gaan kijken, is het nog steeds een grote stofbende. Ferrie zakt de moed in de schoenen… gewapend met sop en doek gaan we over het aanrecht en de verwarmingen om zo veel mogelijk stof weg te wegen. Daarna gaat het mannetje van Emiliano met acid de hele vloer van de keuken, het badkamertje en de trap afnemen. Dan volgen nog twee rondes met de matte was. We maken ons in de tussentijd nuttig: Paul lakt de houten buitenwand van de cassetta en Ferrie fatsoeneert het trapje bij de cassetta. Eind van de dag frissen we op in het zwembad en de douche. Borrel en eten alla casa. Uitgeteld kijken we 1985 in de woonkamer boven en dan weer naar de cassetta om te slapen.
Woensdag 3 juni gaan we erop uit. Even weg van het stof en het la casa dat overhoop ligt. We rijden richting Matelica waar we een koffiestop maken. Een leuk plaatsje waar we al weer even geleden voor het laatst geweest zijn. Winkeltjes, veel koffietentjes maar ook nog behoorlijk wat gebouwen in de steigers. Dan door naar Arcevia, voor het laatst in 2016 geweest, vlak voor de grote terremoto. We maken een wandeling en bezoeken de Collegiata di San Medardo, waar twee prachtige werken van Signorelli hangen: het pollitico van San Medardo en de doop van Christus. Ook is hier een prachtig policrome van Della Robbia. Op het plein lunchen we en maken dan nog een wandeling totdat de regen ons inhaalt. Arcevia ligt prachtig in de heuvels en we rijden door naar Avacelli, een van de 9 kasteeldorpjes van Arcevia. Op de terugweg kijken we nog even bij La Chiesa di San Ansovino (uit 1082). De volgende keer halen we de sleutel om binnen te kijken bij de bar Zio. Eind van de middag zijn we alla casa en komt Emiliano het tweede deel van het geld voor de vloer ophalen en om de vaatwasser weer op zijn plaats te zetten. We zijn niet dolenthousiast over de vloer; wel verbeterd, de vlekken en scheuren zijn weg maar het rustieke is eruit (geschuurd). We laten het maar even bezinken en eten alla casa. Morgen schoonmaken en inrichten.
Donderdag is het weer marktdag. We doen een paar boodschapjes, inclusief het slagertje en de ferramenta en uiteraard cappucino’s bij Daniela. Alla casa stropen we de mouwen op en gaan we aan de schoonmaak: van de balken tot de muren en tegels, de binnen en buitenkant van de ramen, de hele keuken. Gelukkig schieten we aardig op. We eten die avond nog in de buitenkeuken en slapen nog in de cassetta. Vrijdag 5 juni gaan we na het ontbijt verder met de schoonmaak. Langzamerhand kunnen ook de spullen terug. Ook de berging krijgt nog een poetsbeurt en als de keuken weer ingericht is, verhuizen we onze spullen uit de cassetta weer terug naar de casa. We lopen tig keer heen en weer. Dan is ook nog de bovenverdieping aan de beurt: die krijgt ook nog een poetsbeurt. Dan zijn we wel aan een borrel toe! We eten die avond lekker bij La Torre en tot onze verbazing zijn we de hele avond de enige gasten. Geeft ons wel de kans om met de eigenaresse te praten. Met haar man en broer runt ze het restaurant en de man en broer hebben een bakkerij in Sant Angelo. Het hotel is niet meer en in juli zijn ze de hele maand gesloten. Personeel is moeilijk te krijgen en toeristen eten alleen maar in de pizzeria’s. Wij eten in ieder geval heerlijk en drinken een een fijne fles Etere bio van Moderer. Als we naar huis rijden, zien we tot onze verrassing dat het Sant Angelo in Vino plaatsvindt op het plein. Nou ja! Niets van gezien of gehoord; we waren in de veronderstelling dat het pas in augustus zou zijn. We slapen weer lekker in ons eigen bed!
Zaterdag 6 juni slapen we een beetje uit. Luciano komt het werk voor de luiken en twee luchtfilters die we in de ramen van hal en kleedkamer willen laten aanbrengen. We doen verder rustig aan. Paul werkt nog wel in de moestuin. We drinken cappucino’s in Sarnano want we moeten toch nog even wat pancetta hebben. Alla casa nog even aan het zwembad, dan borrelen en heerlijk eten: varkenshaas met pancetta en aardbeiensaus, verse doperwtjes en pavepuree met een fles Frasseto van Lumaviata. We kijken de finale van Kin in de woonkamer boven.
Zondag doen we ook rustig aan. We ontbijten laat, zwemmen, cryptogrammen en lezen. ‘s Avonds eten we weer gezellig bij L’Isolina. Maandag 8 juni rijden we na het ontbijt eerst naar de Brico voor wat spullen en dan door naar Cappelletti. Het is prachtig en warm weer en we genieten van de koffie en het vruchtentaartje. Dan boodschappen bij de Lidl en thuis gaan we lekker aan het zwembad zitten. Borrel en eten alla casa. Dinsdag 9 juni werken we bijna de hele dag in de tuin: grasmaaien, bosmaaieren, uitgebloeide rozen knippen achter de cassetta, vogelhuisjes inspuiten tegen horenaars. We hebben het er maar druk mee. Het is warm dus we koelen tussendoor lekker af in het zwembad. Borrel en eten alla casa. ‘s Avonds zitten we nog lekker even boven en kijken we naar een aflevering van Ik Vertrek.
En dat staat voor donderdag 11 juni voor Ferrie op het programma: Ferrie vertrekt voor twee weken naar Nederland. ’s Ochtends ontbijten in het zonnetje en nog een keer zwemmen. Dan lunchen we bij Moma-café en rijden we naar Ancona. Via München vliegt Ferrie naar Amsterdam en dan naar Bussum.
Terwijl Ferrie in Nederland zakelijke afspraken en vergaderingen heeft en ook nog naar het Singer gaat, Melih en Sip ontmoet en de Oranjeparkborrel bijwoont, is Paul de eerste week in zijn eentje en bezoekt hij een dans en muziekvoorstelling in het Castello Della Rancia, eet hij solo bij Pa e Salato en woont hij het eerste concert van het seizoen van Selifa bij. Daarnaast allerlei klusjes (waaronder het kacheldeurtje in reparatie naar Bruno brengt en de tuin in orde maakt). Op 19 juni komen Joannet en Zelda op bezoek en samen gaan ze naar het strand van Porto San Giorgo, het lago di Fiastra, een concert in de Abbadia en de nodige koffies op het terras en eten bij Chalet Nuah, Il resto del Borgo en Coroncina. Op 25 juni brengt Paul Joannet en Zelda weer naar Ancona en haalt Ferrie af van de inkomende vlucht. Heerlijk om elkaar weer te zien!
Vrijdag 26 juni doen we rustig aan. De temperatuur is rond de 32 graden. Beetje uitslapen, ontbijten. Voor de koffie krijgt het zwembadterras een opfrisbeurt met de Kärcher. Verder vooral bij het zwembad lezen en zwemmen. We eten alla casa een heerlijke pasta. Zaterdag is het zo mogelijk nog warmer. We gaan er even op uit voor koffie bij de Boquito Bar waar we volgestopt worden met zoetigheid. ‘s middags weer bij het zwembad met de krant en het cryptogram en ‘s avonds lekker eten bij Agra Mater (waar we onze Engelse overbuurtjes tegenkomen). Op de terugweg zien we op onze strada twee jonge vosjes. Alla casa gaan we nog even zwemmen, onze eerste late night swim van het seizoen.
Zondag is het weer een graadje warmer. Door de warmte kunnen we weinig uitrichten dan zwemmen en lezen. We verzamelen onze krachten om eind van de middag naar het Selifaconcert in het chiostro San Augustino te gaan; een pianoconcert van Andrea Panfili (Haydn, Beethoven, Chopin, Rossini en Ravel). We eten een pizza bij Il Risto del Borgo en omdat we onze verwachtingen erg hebben bijgesteld, is het prima. Lekker pizza, lekkere wijn en we zitten heerlijk bij aangename temperatuur. Alla casa geven we eerst de planten nog water en springen dan zelf nog even het water in.
Maandag 29 juni is het wederom bloedheet. We vertrekken op tijd naar Porto San Giorgo voor een stranddagje volgens ons vertrouwde patroon. Cappucino’s bij Crystal en dan op het bedje bij Poldo en Livia waar we ook weer heerlijk lunchen. Het is rustig en aangenaam aan het strand met een klein briesje. Het zeewater is behoorlijk warm. Eind van de middag rijden we terug via Tolentino om boodschappen te doen. Alla casa eten we binnen nog even een kaasje met een wijntje.
Dinsdag slapen we uit en doen we rustig aan. Het is wederom erg warm. Rond 16 uur begint het donker te worden en valt er een flinke bui met hagel. Dat is precies wat de natuur nodig heeft en het koelt daardoor ook lekker af. We borrelen en starten de rutmycubcompetie. ’s Avonds kijken we naar de tweede serie van Kinsella.
Woensdag is het nog steeds erg warm. Na een rustige start van de dag vertrekken we, via cappuccino’s bij de Boquito Bar, naar ons vaste plekje in de bergen. Daar brengen we de hele middag door in de aangename koelte. We gaan weer de boxer-kennels af omdat Chantal heeft besloten een dekking over te slaan. Verder lezen we en eten we van de heerlijke komkommersoep (uit eigen tuin). Op de terugweg zien we in het veld een grote cingale-familie oversteken met wel 7 kleintjes. Alla casa zwemmen we en douchen nog snel even voordat de regen losbarst. Goed voor de tuin! Borrel en eten alla casa en weer naar de Kinsella’s kijken.
Donderdag 3 juli is het marktdag. We hebben eigenlijk niks nodig maar de cappuccino’s bij Daniela smaken prima. Het regent de hele dag maar het deert ons niet. De natuur kan wel wat water gebruiken en de voorspellingen voor de komende dagen zien er weer zonnig uit.
Vrijdag 4 juli, wat een dag. ‘s Ochtends worden we uit bed getoeterd door een mannetje van de Tenacola die doodleuk vraagt wat het probleem is. Ferrie legt het uit maar hij geeft ons weinig kans dat de watermeter naar la casa wordt verplaatst zoals Paletti heeft gevraagd. Gaat het met zijn baas overleggen en we horen via Paletti. Na het zwemmen en het ontbijt terwijl de wasmachine aanstaat, blijken we opeens geen stroom te hebben. We komen er via E-distrubuzione achter (met ons POD-nummer) dat er werkzaamheden in de buurt zijn en het tot 13.30 uur zal duren. Paul wordt er zenuwachtig van en het tijdstip verschuift van 15.30 uur naar 17.00 uur… Rond half zes is de stroom er weer. Een hele opluchting… met name voor Paul. We werken een groot deel van de dag in de tuin. Ferrie doet snoeiwerk en Paul vervangt de aansluitingen van de tuinlampjes. ‘s Avonds drinken we een verdiende borrel en eten alla casa en kijken we de laatste twee delen van Kin. Spannend!
Zaterdag maken we een uitstapje naar San Serverino waar markt is op het plein. Er staan inmiddels prachtige bloembakken op het toch al zo mooie plein. Daarna maken we een heerlijke wandeling, grotendeels in de schaduw bij Stigliano. De wandeling hebben we op 24 februari ook al eens gedaan. Alla casa koelen we lekker af en dan naar Sarnano waar we bij Picassera gezellig en lekker eten in de ommuurde tuin. Het is ook nog Notte Romantica! De sfeer zit er goed in. Op piazza Perfetti speelt de band Monte Azzuri.
Zondag 5 juli zijn we vroeg op om naar Pissignano te rijden voor de antiek- en broccantemarkt. Het is weer gezellig druk (en warm). Met twee koffiestops ertussen kopen we maar liefst vier dierenbordjes en een mandflesje. Daarna lunchen we heerlijk bij Hosteria Flamingo en scoren we nog twee terracotta plantenpotten. Rond 16 uur zijn we weer alla casa en komen weer op krachten bij het zwembad. Met een piadine en een drankje spelen we de rummycubfinale die ex equo eindigt. Met het 11e spel wint Paul zeer verdiend!
Maandag is het weer boodschappendag. Eerst naar de Brico voor onder andere een nieuwe tegel voor op de parasolvoet. (Helaas heeft Ferrie de verkeerde maat genomen en komen we later thuis met een exemplaar dat veel te klein is.) We drinken cappucino’s bij Cappelletti; dit keer binnen want het is weer lekker warm… Naar la casa met de boodschappen en nog even zwemmen. Net op tijd voordat het enorm gaat onweren en regenen. Het gaat enorm te keer en de stoelen schuiven over het terras. We borrelen en eten vanavond maar even binnen en kijken boven naar twee nieuwe series: Proud en Tip Toe.
Dinsdag 7 juli is heet klusjesdag en wasdag. Het begint met flink vegen van de terrassen. We hangen de bordjes op die we in Pissigano hebben gekocht, één daarvan in de cassetta. Dan gaan we aan de slag met de kachel. De oude gebroken platen moeten eruit en die gebruiken we als mal op de nieuwe platen, vervolgens zagen en de boel weer in elkaar zetten. Een hele klus… maar het lukt goed. Dan de boel weer opruimen, vegen. Druif opbinden, stapels onkruid van vorige weer afvoeren. Was afhalen en opvouwen. Paul verzet nog een lampje bij de moestuin en maakt de moestuin in orde na het onweer van gisteren. Na de avondswim zijn we bekaf en komen we bij met een drankje en een spelletje rummycub. We besluiten niet te koken maar de kaasjes op te eten met een komkommersoepje. We sluiten de dag af door onderuit naar de nieuwe series te kijken.
Woensdag 8 juli is Luciano er al vroeg. Hij komt de voordeur ophalen om te opnieuw in de lak te zetten. We krijgen een “nooddeur” bestaande uit diverse planken. Na na het ontbijt richting het Lago di Fiastra; eerst even koffie drinken op het hoekje bij Moricella waar we ook broodjes kopen. We hebben een heerlijke middag aan het Lago. Dit keer zitten we op de kop van het Lago onder een flinke boom in de schaduw. Het water is heerlijk en wat fijn dat we waterschoentjes hebben. We sluiten de dag af met uiteraard een ijsje! Alla casa borrelen en eten en series kijken.
Donderdag is Luciano er al weer vroeg om de voordeur weer af te leveren. In Sarnano kopen we wat plantjes voor de nieuwe potten die we in Pisignano hebben gekocht. Via de ferramenta en de slager naar het terras en drinken we cappuccino’s. Daniele is dicht dus we gaan naar ons andere adresje. Daar krijgen we bericht van Greta uit Drenthe Aa dat hun reutje op het punt staat te bevallen. We wachten het maar even af want op ons appje met de vraag op welke plek we op de wachtlijst staan, krijgen we geen gehoor. Borrelen en eten alla casa.
Vrijdag heeft Ferrie na het ontbijt eerst wat online-afspraken. Daarna rijden we naar Bolognola voor koffie en lunch. Het is daar een heerlijke temperatuur. We nemen nog een kijkje bij Bolognola basso waar flink wordt gewerkt om de huizen weer op te knappen en dan retour alla casa voor borrel en eten en series kijken. Bij de rummycub komen we ex equo uit…nog nooit gebeurd! Bij het 11e potje wint uiteindelijk Paul.
Zaterdag blijven we overdag rond het huis; eind van de middag vertrekken we naar Civitanova Alta voor een “wine experience”. Een leuk stadje niet ver van Civitanova Marche met view op de zee. We zijn er nog nooit eerder geweest en maken een wandeling door het dorp. Er zijn ongeveer 20 kraampjes met wijnbedrijven. Gedurende de avond eten we wat snacks proeven we veel verschillende wijnen. Fontezoppa, Collemare en Fattoria Duri zijn onze favorieten. Het is gezellig en in de loop van de avond koelt het lekker af. Heerlijk.
Zondag doen we rustig aan; laat ontbijt en koffie bij het zwembad, krant lezen en cryptogrammen. In de middag maken we de cassetta in orde en om 18 uur zitten we alweer bij een concertje van Selifa. Movimenti, saxofoon en piano. Daarna eten we lekker en gezellig bij Patate Bolente.
Maandag 13 juli is het tuindag. We zijn de hele dag bezig met grasmaaien, bosmaaieren, onkruid wieden en vegen en tenslotte nog een boom omzagen. Tussendoor komt Francesco naar de lamp bij de trap van de locale technico kijken die een eigen leven lijkt te leiden. Hij vindt gelukkig het probleem; twee draden die aan elkaar vastgeplakt blijken te zijn. Op onze vraag laat Paletti weten dan de Tenacola de watermeter niet gaat verplaatsen. Wel willen ze de waterleiding die nu uitsteekt op een ordentelijke manier onder de grond leggen. Paletti zal een en ander coördineren met de werkzaamheden van Marco aan de scarpate. Voor ons toch een goede uitkomst. Ook zal Paletti de Enel nog een keer benaderen over de scheve paal. We hebben wel een spritz Aperol verdient die we drinken bij de nieuwe ronde rummycub.
We eten alla casa en eindigen de dag voor de laptop om naar “White house farm” te kijken.
Dinsdag is het boodschappendag. En het is een bloedhete dag. Eerst even naar de Brico om de grindtegel om te ruilen en dan cappuccino’s bij Cappelletti, lekker in de airco aldaar. We slaan flink in bij het boodschappen doen, alvast voor het Clandestino Diner en het bezoek van Mir & Maaike. Alla casa kunnen we nog net even lekker zwemmen voordat de meiden rond 17 uur zijn. We drinken de spritz op het terras maar voor het eten gaan we toch maar binnen bij de airco zitten. Het is gezellig dat de meiden er zijn en we kletsen wat af.
Woensdag gaan met met z’n vieren naar het strand. Eerst cappuccino’s bij Crystal en dan op de bedjes bij Poldo & Livia. Mir en Maaike trakteren op de lunch en aan het eind van de dag gaan we langs de OBI in Civitanova waar de meiden twee stoeltjes kopen en wij een parasolletje. Dan nog snel langs Muma Sport voor een emmer PH- en dan naar la casa. We drinken een lekkere spumante met een kaasplankje erbij en spelen een potje OUW. Eind van de avond waait het flink als gevolg van het onweer verderop maar rond 0.30 uur barst het onweer ook bij ons los. Goed voor de tuin.
Donderdag gaan we naar Sarnano voor de markt en de slager. Het slagertje heeft een mooi stuk rund klaarliggen voor een stevige prijs maar we twijfelen heel erg of het wel geschikt is voor de Boeuf Stroganov die Ferrie voor het Clandestino Diner wil maken. Toch maar even terug met het recept en gelukkig kunnen we het ruilen. Omdat Daniela nog gesloten is, drinken we cappuccino’s bij het andere adresje waar we Bob en Anne tegenkomen met hun bezoek. De middag doen we rustig aan bij het zwembad. ‘S Avonds eten we op het terras bij Chalet Nuah.
Vrijdag 17 juli is het de heetste dag tot nu toe: 39 graden. Na het ontbijt vertrekken we naar het Lago di Fiastra, via de Boquito Bar. We zitten heerlijk in de schaduw onder een grote boom. Mir en Maaike in hun stoeltjes die wij als cadeautje mogen houden. Af en toe lekker afkoelen in het meer. Eind van de middag eten we nog een ijsje en dan vlot naar la casa om ons gereed te maken voor het diner bij IME in Tolentino. De meiden trakteren en het is een gezellige avond en we eten wederom fantastisch goed.
Zaterdagochtend vertrekken de meiden naar Verona en wij gaan boodschappen doen in Tolentino, de laatste ingrediënten voor het Clandestino Diner. Alla casa bereiden we alvast een deel van het diner voor. Eind van de middag even relaxen en dan een alcoholvrije borrel en rummycub en daarna eten alla casa.
Zondag begint de dag rustig met zwemmen en ontbijten. De dag wordt gevuld met de voorbereidingen voor het Clandestinodiner en tussendoor drinken we cappucino’s en even zwemmen. Het is weer een warme dag. Stipt om 18 uur staan Mirjam, Peter en Pim voor de deur en start het diner met de bloody Mary’s en de pizza Margherita op het terras en dan aan de mooi gedekte tafel de rest van het diner. Het is een geslaagde en gezellige avond.
Maandag 20 juli doen we rustig aan en komen we even bij van de drukke zondag. Ook vandaag nog een warme dag. We borrelen en eten alla casa. Dinsdag maken we alvast de cassetta in orde en doen we een paar kleine klusjes in en om het huis. Rond 18 uur begint het te rommelen en niet veel later barst er een noodweer los. We zien hagelstenen zo groot als tennisballen. In de loop van de avond wordt het rustiger en even hebben we de indruk dat de auto geen schade heeft maar dan ziet Paul dat de achterruit geraakt is en daardoor gebarsten. De volgende ochtend, woensdag 21 juli, zien we de verdere impact van het noodweer: de auto zit onder de deukjes en er zijn zeker 6 zonnepanelen kapot. We schakelen de autoverzekering en UnoEnergy voor de panelen. Sergio heeft ook flinke schade maar kennelijk was het alleen in ons dal want Bob en Anne en Peter en Mirjam zijn er goed vanaf gekomen. We ruimen heeft veel bladeren en takken op. Het was toch al tuindag dus dat gaat in een moeite door. We zijn de hele dag in touw en komen nauwelijks aan zwemmen toe. Eind van de dag rijden we nog even langs Daudi en Hinke en die hebben ook wat schade aan de zonnepanelen. Gelukkig eten we die avond heel gezellig en lekker bij L’Isolina.
Donderdag 23 juli doen we boodschappen in Tolentino, uiteraard met een koffiestop. Alla casa doen we laatste voorbereidingen en rond 18 uur arriveren Jeanine en Melih. We drinken Aperol Spritz en eten daarna lekkere risotto op het terras. We kletsen bij en na een paar wijntjes is het bedtijd. Vrijdag 24 juli hebben de gasten goed geslapen en gaan we na het ontbijt even cappuccino’s drinken bij Daniela in Sarnano en lopen we het stadje in en bezoeken maar liefst drie kerkjes. Daarna doen we een paar boodschappen bij de Si en bewonderen we de knappe slager. ‘s Middags doen we rustig aan bij het zwembad na de borrel eten wij bij Vila Anitori in Loro Piceno. De oberin herkent ons direct en groet ons allervriendelijkst alsof we er elke week komen. Hoewel het wat aan de frisse kant is, eten we toch buiten op het terras. Het is niet druk, nog een ander stel maar de wijn en het eten smaken er niet minder om. Jeanine en Melih trakteren.
Zaterdag 25 juli rijden we na het ontbijt naar San Severino waar we op het terras bij de tweeling koffie drinken en vervolgens het MAREC bezoeken. Dan door naar Tolentino voor de boodschappen. Alla casa borrelen we buiten en spelen we OUW. ‘S Avonds kookt Melih en Jeanine verzorgt het toetje. Eind van de avond krijgen we bericht van Trudy zeg maar dat Ruth zwanger is en naar later blijkt ook al bijna vier weken onderweg. Het wordt spannend of er twee reutjes geboren worden want wij hebben tweede keuze. Zondag is het in de ochtend al aan het onweren, dat eigenlijk pas voor de middag was voorzien. Het regent behoorlijk veel en hard en we drinken koffie bij ons binnen met de taartjes die we gisteren hebben gekocht. Het is een wisselvallige dag en het blijft regenen tot een uur of vier. Met z’n allen maken we het terras bij het zwembad weer in orde en Jeanine en Melih maken zelfs de dakgoot schoon. Ferrie en Paul zagen nog een boom in stukken die is omgewaaid. We besluiten onze afspraak bij Il Risto del Borgo te laten schieten en eten een buffetje alla casa. Rond 20 uur gaan we naar San Ginesio waar we een kleine wandeling maken. Il Risto is gesloten dus maar goed dat we onze afspraak hebben laten schieten. Om 21.30 uur is er een concertje van Selifa, een quintet van blazers die muziek spelen uit de 20e eeuw. Melih en Jeanine zijn enthousiast; wij vonden het iets te veel koper…
Maandag is het stranddag. De strada bianca is heel slecht geworden door de regen en Ferrie heeft Paletti gevraagd om er wat aan te doen. Als we wegrijden naar het strand rijdt er net een vrachtwagen weg die breccia heeft gebracht. Dat zou wel een hele snelle actie zijn… In Porto San Giorgo doen we onze gebruikelijke routine met Melih en Jeanine: eerst koffie bij Crystal, op het strand bij Poldo en Livia en daar ook lunchen. Eind van de dag weer terug naar la casa en daar met een paar kaasjes en een wijntje de avond afsluiten.
Dinsdag rijden via Filottrano naar Jesi. In Filottrano drinken we koffie met een ijsje en maken we een kleine wandeling door het prachtige stadje. Dan door naar Jesi waar we een vier-uurtje eten en om 17 uur een rondleiding krijgen door het Teatro Pergolesi, dat samen met acht andere theaters in Le Marche net tot werelderfgoed is verheven. De rondleiding duurt wat lang dus we houden het voor gezien omdat we naar Moro d’Alba gaan om bij Marotti Campi een wine concert van het Festival Pergolesi Spontini bij te wonen. Het is een zeer sfeervol wine-estate en ook heel druk dus dringen bij de wijn en de hapjes. Het concert is wederom blazers (klarinet en saxofoon) dus daar hebben we nu wel genoeg van. Maar hoe dan ook wederom leuk om bij te wonen. Na een lange dag keren we huiswaarts.
Woensdag 29 juli is een rustdag na het drukke programma van de afgelopen dagen. Beetje lezen, beetje zwemmen en dan borrelen met Aperol Spritz en lekkere hapjes. Melih heeft lekkere bietensoep gemaakt en een heerlijke salade van snijbonen en tomaat. Het is alweer de laatste avond voor Melih en Jeanine.
Donderdag gaan we naar Sarnano. We hadden al wat beginnende activiteit gezien maar de strada bianca is zowaar voor een flink deel aangepakt. Dat scheelt en we kunnen weer een beetje normaal over de weg rijden. Op de markt kopen we fruit en wat nieuwe plantjes voor de bakken, daarna cappuccino’s bij Daniela en dan nemen we afscheid van Melih en Jeanine. Het waren best intensieve dagen dus we vinden het ook heerlijk om weer met z’n tweeën te zijn. Rustige middag bij het zwembad. We borrelen weer samen en pakken de rummycub weer op. Paul heeft een heerlijke quiche gemaakt van de chicoria uit de tuin met een salade van de eerste tomaten. ‘S Avonds kijken we weer lekker een serie (Tip Toe).
Vrijdag maken we er een rustig dagje van. Het is lekker warm dus we zwemmen, lezen en luieren rond het zwembad. ‘S Avonds borrelen, rummycubben en eten we alla casa. Zaterdag ook weer een warme dag dus niet te veel inspanningen. We gaan cappuccino’s drinken bij Moma-café en komen weer het Duitse stel tegen, dit keer met hond. ‘S Middags weer aan het zwembad en na de alcoholvrije borrel en rummycub gaan we eten bij een nieuw restaurant: Enoteca Terroir Marche, in Rambona net na Tolentino. Letterlijk nieuw want het is pas drie maanden open. Het ziet er prachtig uit en het eten is heel lekker. Grote wijnkaart en de eigenaar/sommelier is gepassioneerd van wijn. Hier komen we vast nog vaker. Zondag 2 augustus slapen we lekker uit en luieren we rond het zwembad tot einde van de middag. Dan richting Marcerata voor de opera. Eerst eten we bij Di Gusto, dat verhuisd is naar het pand waar voorheen Vere Italia in zat. Tegen 20.30 uur lopen we naar het Sferistirio. Il Barbiere di Siviglia; het is een prachtige in een eigentijds jasje gestoken voorstelling, prachtige muziek, mooie stemmen en een plezier om te kijken. Ook de warmte valt ons redelijk mee. We zijn laat thuis maar gaan toch nog even zwemmen en douchen om fris te gaan slapen.
Maandag is het boodschappendag en dus naar Tolentino. We zien en horen al de hele week de prachtige bijeneters. Als we over de strada Bianca rijden, blijkt ook de bocht door de gemeente onder handen te zijn genomen. We zijn er heel blij mee. Eindelijk is de strada weer een beetje fatsoenlijk begaanbaar. Helaas is Cappelletti aan het verbouwen en dus gaan we iets verderop cappuccino’s drinken. Het is weer snoeiheet dus we zitten binnen. Dan naar de Aqua e Sapone voor nieuwe tandenborsteltjes en via Lidl en Conad weer alla casa. Nog even opruimen en het water in en dan vroeg eten want om 21.00 uur zitten we alweer in het Chiostro San Agostini voor het concert van Mario Brunello op cello, begeleid op piano door Maria Semararo. Prachtige muziek en sfeervolle locatie. Bob en Anne zijn er ook en we praten even met ze na. Dan naar huis en weer even zwemmen voor het slapen gaan.
Dinsdag maken we er weer een stranddagje van in Porto San Giorgo. Het is nog steeds erg warm dus we zijn blij met het briesje vanuit de zee, ondanks dat het toch wat vochtig is. Woensdag 5 augustus slapen we een beetje uit en na het ontbijt gaan we wat klusjes doen. Paul zet de tafel van de buitenkeuken opnieuw in de lak en Ferrie gaat aan het snoeien en onkruid wieden rond het zwembad. Dan even afkoelen en bijkomen en rond 18 uur zitten we aan de borrel bij Peter, Mirjam en Pim waar we lekker eten, drinken en bijkletsen. We bewonderen hun prachtige zwembad met terrassen en winecave. Het is nog niet helemaal af maar het wordt prachtig.
Donderdag naar de markt in Tolentino en cappucino’s bij Daniele. Alla casa gaat Ferry achter de computer en Paul bereidt het eten voor en geeft de tafel in de buitenkeuken nog een vernislaag. Als we net nog even willen gaan zwemmen, begint het te onweren en te regenen. Dan aar de cassetta in om die in orde te maken voor de volgende gasten: Inka en de jongens. Eind van de middag is het weer droog en maken we het terras en het zwembad weer bladvrij. Nog even zwemmen en dan borrel en eten alla casa.
Vrijdagochtend 7 augustus heeft Paul les van Tina in het dorp. Ferrie maait in de tussentijd het gras. We drinken nog even cappuccino’s en dan trekken er weer dikke onweerswolken over. Binnen kijken we naar de regen en de wind die steeds heftiger wordt. Op een gegeven moment zelfs een flinke rukwind die het doek boven het terras lostrekt en de stoelen omver blaast. Gelukkig wordt het daarna snel minder en kunnen we het doek redden en de kussens binnenhalen die drijfnat zijn. Als de regen voorbij is, zien we een ligstoel in het zwembad liggen en zijn er twee bomen op ons pad omgewaaid. We halen weer de trekker en het schepnet te voorschijn om het zwembadterras toonbaar te maken, we hangen het doek weer terug (gelukkig vinden we de losgerukte bevestiging terug in het gras). Dan maar gelijk de omgewaaide bomen in stukken zagen. Paul stelt voor om even de weg af te rijden om de boel te checken. Gelijk buiten onze poort ligt boom nummer drie die omgewaaid is en bij het afvalpunt ligt een dikke boom ook over de weg. Dario en -naar later blijkt- een ingenieur van de gemeente komen er ook net aanrijden. Ze zijn blij dat wij de boom in stukken zagen. De ingenieur zegt toe dat hij de strada zal controleren die door het vele water weer een stuk verslechterd is. We besluiten onszelf te trakteren op het eten bij L’Isolina en dat doet ons goed!
Zaterdagochtend doen we even rustig aan. Het terras bij de keuken wordt geveegd en ook de vele bladeren op het pas gemaaide gras bijeen geharkt zodat het er leuk uitziet voor onze gasten. Die arriveren rond 16.30 uur. Even lijkt het weer te gaan onweren, maar het waait gelukkig over. We praten even bij met een lekker ananastaartje en de jongens springen daarna gelijk het zwembad in. Borrel, een spelletje OUW en eten samen gezellig in de buitenkeuken.
Zondag 9 augustus gebruiken we als rustdag. Beetje zwemmen en hangen rond het zwembad en begin van de avond gaan we pizza eten bij Il Risto del Borgo. Lekkere pizza maar het blijft een slecht gerunde tent. Daarna naar het Chiostro San Agostino voor een Beatles-concert, door de band Ladder to the Toppers. Het Chiostro zit helemaal vol, zelfs Bob en Anne zijn er. De muziek is op zich wel leuk maar wel erg hard. Gelukkig vinden onze gasten het een leuke belevenis.
Maandag doen we boodschappen in Tolentino met eerst cappuccino’s (en Inka uiteraard thee) bij Cappelletti. Christian, onze vaste ober is nog op vakantie. De jongens maken onder auspicien van Paul een carpaccio van Bresaola en een heerlijke lasagne. Vooraf bij de borrel en na het eten spelen we weer OUW; de jongens kunnen er geen genoeg van krijgen.
Dinsdag zijn op tijd op pad. Eerst cappucino’s bij de Bokito Bar (met weer een prachtige opgemaakte schuimspaan erbij)en dan naar het Lago di Fiastra. Het is behoorlijk druk maar we vinden een lekker plekje onder een grote boom. Lekker zwemmen, picknicken met de broodjes van de Bokito Bar en de jongens gaan nog suppen. We sluiten de middag af met een lekker ijsje. ‘S Avonds eten we samen met de Sommelingetjes bij ColdiVino. De twee meiden zijn er ook bij. We eten en drinken lekker en kletsen flink bij. Leuk dat de ober ons herkent en zich herinnert dat we zo goed Italiaans praten.
Woensdag gaan we met Inka en de jongens naar het strand. We doen ons gebruikelijke rondje. Cappuccino’s bij Crystal en dan naar Poldo en Livia voor het strand en de lunch. Hoewel het al bijna Ferrragosto is, valt het met de drukte wel mee. We krijgen strandstoelen pal aan de branding. Eind van de dag nog een ijsje en dan met naar la casa. Daar eten we nog een kaasplankje en spelen we de kwis Connection die de jongens hebben gemaakt. Heel leuk! Inka wint, Paul 2 en Ferrie jammerlijk 3.
Donderdag gaan Ferrie, Inka en Jurrit naar de markt in Sarnano. Jurrit koopt een leuk t-shirt en Ferrie een fel roze hoedje. Na de cappucino bij Daniela naar la casa waar Paul en Nanne uitgeslapen hebben. De jongens maaien het gras en tegen het eind van de middag spelen we de marathon van alle opgespaarde briefjes OUW. Jurrit wint! Inka neemt ons die avond mee uit eten bij Chalet Nuah. We eten lekker buiten en kijken terug op een leuke en gezellig week met Inka en de jongens.
Vrijdagochtend vertrekken Inka en de jongens. Wij ruimen de boel een beetje op, drinken cappucino’s met de stroopwafels die we gekregen hebben. Verder een rustig middagje. We pakken ons koffertje voor het weekendje Siena. Rummycub en eten alla casa.
Zaterdag 5 augustus vertrekken we voor het weekend naar Siena. Het is een rit van 2,5 uur en we zoeken naarstig naar een koffietentje. Door de Ferragosto vandaag is veel gesloten. We vinden uiteindelijk een restaurantje dat open is in Sinalunga, tevens winkeltje. Een onooglijke zaak maar de koffie en het taartje doen goed. Rond 14.30 uur zijn we in ons hotel. Villa Ermelina in Siena; prachtig hotel met mooi ingerichte kamer. Peter en Mirjam komen direct na ons. We praten even bij en eind van de middag gaan we met taxi 18 naar het centrum. Daar is het erg druk (en warm) van alle bezoekers die voor de generale repetitie van de Palio komen. De sfeer zit er goed in; er wordt gezongen en gedanst. We zien de Campo maar besluiten niet op de generale te wachten omdat we anders te laat zijn voor het restaurant. We drinken een flesje franciacorta en Peter en Mirjam krijgen ons cadeautje voor hun 30e huwelijksjaar (verzilverd mosselbestek). Daarna eten we bij Le Lodge, een oude apotheek aan de rand van de Campo. Een Nederlandse ober uit Nuth serveert ons de 7 gerechtjes van het menu. We rijden terug met taxi 18.
Zondag zijn we rond 10.30 uur weer in het centrum, ook weer met taxi 18 maar dan vader (gisteren hadden we zoon). Peter haalt de kaarten op en Mirjam koopt een servies bij CoinCasa waar ze haar oog op had laten vallen. Dan cappuccino’s op het terras waarna we langzaam naar onze lunchtent L’Oro di Siena lopen. We zitten daar gezellig aan een vier-gangen lunchmenu, geserveerd door ober Matteo (die net zijn ogen heeft laten liften) en gekookt door mama. Er barst een flinke onweersbui los en het regent even flink. Na de lunch lopen we rustig naar de kathedraal om de optocht van de paarden op te wachten. Het valt ons op dat het minder druk is en even later hebben we het door: de groene vlag is gehesen: de Palio is afgelast. Het is te gevaarlijk op de Campo omdat het zand helemaal nat is geworden. De Palio zal morgen worden gehouden. We zijn erg teleurgesteld en besluiten dan maar de kathedraal te bezoeken. We zijn er nu toch. Als geste zijn de kaartjes gratis. Na nog wat rondsjokken, zijn we moe en gaan we terug naar het hotel. Even bijkomen en rond 20 uur borrelen we met hapjes. Gezellige avond.
Maandag 17 augustus is het erg benauwd en bij het ontbijt begint het al te rommelen. Dat belooft niet veel goeds. Even later begint het weer te regenen. We hangen rond in het hotel tussen hoop en vrees en rond 14.30 is het duidelijk: weer een groene vlag, uitstel naar morgen. Peter en Mirjam hadden al een nachtje bijgeboekt dus zij kunnen morgen nog een keer opgaan. Wij zijn er wel klaar mee, de magie is er een beetje af en bijboeken in het toch al dure hotel vinden we geen optie. We vertrekken en doen onderweg boodschappen. Eind van de middag zijn we alla casa. We ruimen de boel op en Paul maakt een lekkere pasta. Nog even zwemmen en dan lekker eten met een wijntje erbij en een rustige avond.
Dinsdag staan de Sommelingetjes al vroeg voor ons hek om Bo te brengen waar we een dagje op passen. We blijven in en om het huis en doen het rustig aan. Paul maakt nog een wandeling met Bo naar het huis met de rode luiken. Borrel, rummycub en eten alla casa. Tegen 22.30 uur komen ze Bo weer ophalen. Woensdag is het wederom een flink warme dag. We rijden naar de Abbadia di Fiastra voor cappuccino’s met een lekker taartje. Alla casa doen we een paar kleine klusjes en verplaatsen ons dan naar het zwembad. Borrel, rummycub en eten alla casa. We starten met een nieuwe serie: the other Bennett–sister. Donderdag 21 augustus moet Ferrie voor een paar afspraken online. Daarna drinken we cappucino’s alla casa en hebben we een rustige middag. Paul heeft intussen de apparatuur voor de zonnepanelen gereset en de niet beschadigde delen doen het zowaar, in totaal voor 70%. Goede tip van Daudi maar hadden we dat eerder geweten… Die avond eten we met Bob en Anne bij Terroir Marche, wederom erg goed en met een heerlijke Ribona erbij.
Vrijdag is het wat meer bewolkt. Het heeft vannacht ook geregend. Na het late ontbijt vertrekken we naar Sarnano waar we een uurtje wandelen. Het is wel warm maar door de wolken en deels schaduw van het bos goed te doen. We wandelen ruim een uur en drinken dan bij Daniela cappuccino’s. Alla casa regent het nog even flink maar eind van de middag kunnen we toch nog even lekker zwemmen met een zonnetje erbij. Borrel, rummycub alla casa. Paul maakt een heerlijke maaltijdsalade.
Zaterdag en zondag hebben we twee rustige en luie dagen, lezen, cryptogrammen, cappuccino’s met stroopwafels en veel zwemmen. Als we zaterdag vertrekken naar San Ginesio zien we dat de verzakte deel van de scarpate is afgegraven. De waterleiding ligt er keurig naast. We weten niet zeker of dit of dit het is dan wel of we nog meer kunnen verwachten. Pa Alidori ruimt net het gravertje op als we langsrijden. We eten we gezellig en lekker een vismenu op het plein bij de Albergo Centrale. We komen Daudi en Hinke nog tegen die met vrienden hier ook eten. Zondag eten we ouderwets bij Pa e’ Salato. Ferrie ziet op de heenweg nog net een hert van de strada bianca springen.
Maandag is onze boodschappendag in Tolentino. Eerst rijden we langs Seccacini omdat een achterband steeds wat lucht verliest. Blijkt toch een spine in te zitten. We appen met Paletti om te vragen of de Tennacola nog langs gaat komen om de waterleiding in te graven. Dat blijkt niet het geval… Op grond van zijn informatie gaan we er ook maar vanuit dat er verder niets meer aan de scapate gebeurd. We doen de boodschappen en Paul scoort nog een nieuw onderwaterbrilletje. Alla casa even een lunch en Paul doet alvast de kantjes met de decespuliatore. Ferrie nodigt Marco Alidori uit om in gesprek te gaan. Hij reageert snel dat hij de wil langskomen zodra mogelijk. We wachten af…
Dinsdag 25 augustus staat in het teken van het etentje met Mirjam, Anke en Peter. Luciano komt ook nog de luiken halen om op te knappen. Ferrie maait het gras en ruimt de omgevallen bomen op en Paul is druk in de keuken. Halverwege de middag gaat het nog even flink regenen en de boel frist er lekker van op. Klokslag 18 uur zijn onze gasten er en we hebben een leuke avond al pratend, etend en drinkend in de buitenkeuken. Paul maakt zijn naam als meesterkok weer waar met de gevulde inktvis! Slot van de avond krijgt hij van Mirjam een paar naalden gezet tegen de onrustige benen.
Woensdag is het lekker weer en maken we er een rustdag van om even bij te komen van de drukke dinsdag. Lekker zwemmen en lezen. Paul doet nog een dutje. We zijn in afwachting van berichten van boxer Ruth die op het punt van bevallen staat. Eten alla casa en dan even voor de laptop voor een nieuwe serie: Green Lantern.
Donderdag gaan we naar de markt in Tolentino en drinken cappucino’s bij Daniela. Dan bij smid Bruno langs om het kacheldeurtje op te halen. Het is flink warm dus middag rustig aan rond het zwembad. Na het eten als we ons net geïnstalleerd hebben voor de laptop, krijgen we het nieuws dat Ruth is bevallen en omdat er twee gestroomde mannetjes bij zitten, is er eentje voor ons. We zijn opgelucht dat we eindelijk weten wat het nest is na weken op de hoogte te zijn gehouden van het verloop van de zwangerschap van Ruth. En blij dat we weer een hond krijgen!
Vrijdag 28 augustus is het nog zeer warm: 37 graden. Na het ontbijt dat we vanwege de warmte binnen eten, rijden we richting Bokitobar en dan naar het Lago di Fiastra waar we lekker zitten, picknicken en zwemmen. We sluiten af met een ijsje. We borrelen en eten alla casa en kijken ‘‘s avonds weer een serie.
Zaterdag doen we rustig aan, krant lezen, cryptogram en zwemmen. Ferrie bakt tussendoor een vijgentaartje voor het bezoek van morgen. ‘S avonds eten we in de tuin van Picassera in Sarnano, gezellig en lekker. Zondagochtend gaan we wederom rustig van start. Tegen 16 uur maken we ons gereed voor het bezoek van neef Marc en zijn vrouw Ans en hun vrienden Sandra en Ruud. We geven een rondleiding door huis en tuin en drinken koffie met het vijgentaartje in de buitenkeuken en gaan daarna aan de borrel. ‘s Avonds eten met z’n allen bij La Botte Piena. Als we op het pleintje van Belforte aankomen, zijn we even in verwarring. Het blijkt dat het restaurant is verhuisd naar de locatie van Bonfrancesci. We eten op het prachtige terras en het is heel gezellig.
Maandagochtend liggen we na het ontbijt net in het zwembad als een auto van de Tennacola de parkeerplaats oprijdt. De man komt controleren waar het lek was. We hebben namelijk aan de Tennacola gevraagd om een … op de enorme waterrekening van € 1.297 vanwege het lek. Gelukkig zijn we dus thuis en kunnen we hem uitleggen waar het lek zit. (Twee dagen later krijgen we de bevestiging van de constatering van het lek en dat de rekening zal worden herzien. Nu afwachten wat de rekening gaat worden.)We doen weer boodschappen in Tolentino en eten thuis alla casa.
Dinsdag 2 september doen we wat klusjes in en om het huis en maken we de cassetta alvast aan kant. Verder rustig dagje in en om het huis.
Woensdag is het wederom een warme dag maar maait Ferrie toch het gras. Verder rustige middag en net als gisteren borrelen en eten we alla casa.
Donderdag 3 september gaan we naar de markt in Sarnano en daarna even bij Peter en Mirjam langs waar Paul weer in de naaldjes wordt gezet. Dan snel door naar la casa want tegen 15 uur moeten we Paul en Herbert ophalen bij het begin van de strada bianca. We geven een rondleiding door huis en tuin en drinken dan koffie met taartjes van de bakker in Sarnano. We eten die avond op ons terras.
Vrijdag gaan de jongens voor een bezoekje naar Sarnano. Wij kunnen dan rustig wakker worden en even lekker zonder zwembroek zwemmen. Rest van de middag doen we rustig aan en we eten ‘s avonds bij Misidia op het terras. Heel lekker. We zijn er al een jaar niet geweest en zijn weer verrast door de creatieve kaart en het aardige personeel. We lopen nog even door het sprookjesachtige Ripe, net een filmdecor.
Zaterdag doen we overdag rustig aan, in en rond het zwembad. Tegen half vier vertrekken we naar Colleluce, naar de cantina van Duri. We worden er heel hartelijk ontvangen door Dante en Regina en proeven alle wijnen van hun cantina (die slechts 2 hectare beslaat) en worden uitgebreid voorzien van worst en kaas. We kopen twee doosjes (E-Stelle, rosé en twee flessen Collelucus en een flesje Ppasito). Op de terugweg eten we een pastaatje bij L’Antico Approdo en we sluiten af met een koffie bij ons in de keuken.
Zondagochtend 6 september gaan de jongens al om 9 uur richting hun volgende bestemming: Assisië. Wij gaan nog even terug naar bed en staan laat op. We drinken cappucino’s met gebak bij de Abbadia en staan stil bij deze datum waar op we 17 jaar geleden eigenaar van ons casa werden. We hebben er geen spijt van en 17 mooie en afwisselende jaren plezier van gehad. Alla casa gaan we nog even het zwembad in en dan borrelen, eten en serie kijken. Legends vinden we erg leuk!
Maandag 7 september doen we de boodschappen in Tolentino, uiteraard via Cappelletti. Alla casa ruimen we de boel op en na een snelle lunch gaat Paul naar Mirjam om weer wat naaldjes in zijn hoofd te krijgen. Ferrie hangt intussen bij het zwembad; het nog steeds lekker warm. Paul spot nog een hert in het veld voor onze casa. Dinsdag steken we na het ontbijt de handen uit de mouw: we zagen flink wat hout in stukken voor in de kachels. Het is zwaar werk en ook nog erg warm maar met de koffie- en lunchpauze lukt het prima. We zijn net op tijd klaar als het gaat regenen. Als het even droog is, zwemmen we nog een rondje en dan naar binnen voor borrel en eten. Daarna serie kijken. Ook woensdag zijn we flink bezig met klusje in en om het huis. Paul snoeit de rozemarijn en Ferrie sprokkelt drie tassen vol. Eind van de middag wordt het steeds donkerder en gaat het flink regenen. Met rummycub wint Paul voor de tweede keer achter elkaar; een record! We eten alla casa en kijken weer lekker naar een serie.
Donderdag 9 september is een druilerige dag. Toch beginnen we met zwemmen en dan naar Sarnano voor de markt en cappuccino’s bij Daniela. We treffen het Duitse stel met hond Lotte en vertellen hen dat we volgende week naar Nederland gaan vanwege de komst van onze boxer. We spreken af dat we elkaar in december zullen opzoeken zodat de honden kennis kunnen maken. Dan door naar de Eurospin waar we wijn van San Ginesio voor een gunstige prijs inslaan. Alla casa bereidt Paul het diner voor en is Ferrie bezig met de laatste klusjes. Rond 18 uur zijn Frank en Conny er en gaan we borrelen en eten. Gelukkig is de regen vandaag verder meegevallen.
Vrijdag doen we rustig aan en Frank en Conny genieten van het zonnetje en het zwembad. Tegen 15 uur vertrekken we voor de wijnproeverij bij Collemara in Monte San Giusto. We krijgen uitgebreide toelichting en mogen 5 wijnen proeven. De hapjes vallen wat tegen maar we hebben het toch erg naar ons zin. Paul en Ferrie kopen de Ribona en Erebo en Frank en Conny de rosé en Rosso Piceno. We mogen ook nog alle proefflessen meenemen en krijgen korting van twee proeverijen. Alla casa eten we lekker van de door Paul gemaakte panzanella in de buitenkeuken.
Zaterdag 12 september maken we met z’n vieren een uitstapje naar Assisi. Het is prachtig weer en met een dik uur zijn we er. Parkeren is een beetje lastig; het is druk en gelukkig vinden we bij de laatste parkeerplaats (San Giacomo) aan de andere kant van Assisi een plek. Even lopen en we stranden al bij een koffietentje en van daaruit is het maar een paar minuten en je staat voor de kathedraal. We bezoeken eerst de Santa Maria Maggiore waar de onlangs heilig verklaarde Carlo Acutis ligt. Wij blijven er nuchter onder maar veel bezoekers zijn geëmotioneerd. Onze tweede koffiestop is op het Piazza del Popolo en dan lopen we terug naar de kathedraal. Onderweg scoren Paul en Ferrie nog een leuk klein bordje met vogel. Ferrie gaat even plassen en is vervolgens de rest van de groep kwijt. Ze zouden toch op het plein op hem wachten? Maar nee, niet goed opgelet en gewoon de kathedraal al ingegaan… gelukkig vinden we elkaar snel weer! De middag loopt ten einde en wij rijden weer naar la casa om even bij te komen en op te frissen. We eten die avond bij La Coroncina en Frank en Conny trakteren.
Zondagochtend doen we rustig aan. Ferrie knipt met Conny de lavendel. We drinken gezellig koffie en eten piadine als lunch. Rond 17 uur vertrekken we naar San Ginesio voor het concert van Selifa. Dit keer een prachtig a capella-koor dat madrigalen zingt met een voce recitante onder de titel: Voce di dolcezza e di diletto. De zaal is niet erg gevuld (Peter en Mirjam zijn er wel) maar het koor krijgt een daverend applaus voor een prachtige uitvoering. We eten die avond gezellig bij La Patata Bolente.
Maandag gaan Conny en Frank naar San Severino Marche en wij naar Tolentino voor de cappuccino’s bij Cappelletti en de boodschapjes. We doen de rest van de dag alvast allerlei klusjes vanwege de thuisreis. Paul maakt een heerlijke lasagne die we dit keer binnen eten want de avonden worden langer en frisser.
Dinsdag 15 september is het in Nederland Prinsjesdag en onze laatste dag van de zomer hier. Conny en Frank vertrekken tegen 11.30 uur naar Siena en wij draaien nog een wasje, Paul ruimt de moestuin op en Ferrie maait het gras. Het zwembadterras, de buitenkeuken en de cassetta worden opgeruimd. We doen een laatste heerlijke zwem in het zwembad en eind van de middag komen de jongens van Muma om het af te sluiten. We ruimen op en pakken in. We sluiten af met een spelletje rummycub, een heerlijke maaltijdsalade en tot slot nog even een serie achter de laptop.
Woensdag 17 september vertrekken we na een korte nacht rond 6 uur richting Bussum. We sluiten de kraan bij de meter nog af en dan is het doorrijden maar. Met een paar koffiepauzes en wat oponthoud in Zwitserland bij de Gothardtunnel zijn we rond 18 uur bij onze overnachtingshotel in Ettenheim. Een leuk plaatsje en even daarbuiten ligt ons restaurant Weingut Weber waar we gezellig en lekker eten. Op tijd naar bed en donderdag de laatste 630 km naar Bussum. Die gaan voorspoedig en in Bussum doen we boodschappen en maken we het huis aan kant. Morgen op bezoek bij Bruno en dan in december weer terug, met Bruno!